เจินเหรินมู่เห็นว่ามีหมอหลายคนพากันคล้อยตามตน สีหน้าก็พลันเผยความลำพองใจ
“ไป๋อิง เจ้ายังมีอะไรจะพูดอีกหรือ คิดใช้วิธีเช่นนี้หลอกพวกเราทุกคนหรือ ฝันหวานเสียจริง!”
ผู้อาวุโสสี่ได้ยินคำพูดของเจินเหรินมู่ ก็รีบก้าวออกมาเช่นกัน “มิน่าไป๋อิงถึงพูดก่อนหน้านี้ว่าจะไม่รักษาข้าอีก ที่แท้นางกำลังเล่นละคร นางรักษาโรคไม่เป็นเลยต่างหาก! นางพูดเช่นนี้ ต่อไปก็ไม่ต้องช่วยรักษาข้า จะได้ไม่ถูกจับได้!”
ผู้อาวุโสสี่ถอนหายใจโล่งอกอีกครั้ง สำหรับเขาแล้ว การที่ไป๋อิงรักษาโรคไม่เป็นนับเป็นข่าวดีที่สุด มิฉะนั้นเขาคงเสียใจจนแทบตาย!
หมอหลายคน รวมทั้งเจินเหรินมู่กับผู้อาวุโสสี่ ต่างรับส่งคำพูดกัน ทำให้ทุกคนเชื่อทันทีว่าไป๋อิงเป็นเพียงคนหลอกลวง
หลายคนเริ่มก่นด่านาง
“ข้าก็ว่าอยู่ ทำไมวิธีรักษาโรคถึงพิสดารเช่นนี้ โรคร้ายแรงปานนั้นกลับรักษาได้รวดเร็ว ที่แท้ก็เป็นเรื่องโกหก!”
“หึ ยอดฝีมือขั้นแปรเทพกลับช่วยไป๋อิงหลอกคน เจ้าได้ผลประโยชน์อะไรจากนางหรือ เมื่อครู่ยังแกล้งทำท่าจะตายได้เหมือนจริงเสียด้วย ช่างไร้ยางอายนัก!”
“มิน่าไป๋อิงถึงแสดงฝีมือได้เก่งกาจ ที่แท้ก็ปลอมทั้งนั้น นางช่างต่ำช้าโสมมจริง ๆ อู๋หานซงก็ไม่ใช่คนดีอะไร ร่วมมือกับนางหลอกคน...”