ไป๋อิงมีที่มาอย่างไรกันแน่ เหตุใดนางจึงเก่งกาจถึงเพียงนี้?
ลู่หรานทั้งอับอายทั้งเดือดดาล หันไปตะคอกเหล่าศิษย์ตระกูลลู่ที่อยู่ด้านหลังว่า “พวกเจ้ายังยืนดูอะไรอยู่? เข้ามาพร้อมกันสิ!”
เขาหอบหายใจถี่ มองไป๋อิงด้วยแววตาราวกับอยากสังหารนางให้ตายคามือ
นังสารเลวนี่! ชั่วชีวิตเขาไม่เคยขายหน้าเช่นนี้มาก่อน มีแต่เขาที่ลงมือกับผู้อื่น แล้วเคยมีครั้งไหนที่ถูกคนซ้อมจนเป็นเช่นนี้บ้าง!
แถมยังถูกฝ่ามือเดียวซัดจนหมอบอีกต่างหาก
เมื่อเห็นสายตาของผู้คนรอบข้างที่มองตน ใบหน้าลู่หรานก็แดงก่ำในพริบตา
“สารเลว!” เขากัดฟันสั่งให้คนตระกูลลู่เข้าโจมตีพร้อมกัน ในกลุ่มนั้นมีผู้เชี่ยวชาญขั้นทารกแรกกำเนิดอยู่ไม่น้อย แม้ไป๋อิงจะซัดเขาจนมีสภาพเช่นนี้ แต่ลู่หรานสัมผัสได้อย่างชัดเจนว่านางมีวรยุทธ์เพียงขั้นแก่นทองปลายเท่านั้น
นางไม่มีทางเป็นคู่มือของผู้บำเพ็ญขั้นทารกแรกกำเนิดได้เด็ดขาด
หลินหย่วนขมวดคิ้วแน่น
เขารีบเดินเข้าไปพยุงลู่หรานขึ้น แม้ในใจจะเอือมระอาไป๋อิงอยู่บ้าง แต่ก็ไม่ได้อยากให้นางต้องตาย
อย่างไรเสียทั้งสองก็เกือบได้เข้าพิธีสมรสกันแล้ว
แต่ไป๋อิงคนนี้ พอมาถึงแคว้นเป่ยหยวนก็หาเรื่องวุ่นวายไม่หยุด
นางคิดว่าแคว้นเป่ยหยวนเป็นสถานที่แบบใดกัน ยังคิดว่าจะมีคนจากสำนักหลิงเซียวคอยคุ้มครองนางอยู่อีกหรือ?
