ทุกคนในที่แห่งนั้นต่างตกตะลึงจนอ้าปากค้าง เบิกตากว้างจ้องร่างบนเวทีเขม็ง แทบไม่กล้าเชื่อสิ่งที่เห็นกับตา หนังศีรษะชาวาบ ราวกับกระแสไฟฟ้าสายหนึ่งแล่นปราดจากแผ่นหลังขึ้นมา
“นี่...ไป๋อิงมีที่มาที่ไปอย่างไรกันแน่? นางได้ที่หนึ่งจริง ๆ อย่างที่พูดไว้เสียด้วย”
ผู้บำเพ็ญวัยกลางคนคนหนึ่งในฝูงชนเอ่ยด้วยสีหน้าตื่นตะลึง น้ำเสียงสั่นเครือโดยไม่รู้ตัว เต็มไปด้วยความเหลือเชื่อ
“แม้แต่กัวหลินเทียนยังตายด้วยน้ำมือนาง! เช่นนั้นนางก็เก่งกว่าผู้บำเพ็ญที่ก้าวเข้าสู่ขั้นแปรเทพไปครึ่งก้าวเสียอีกหรือ?”
ผู้บำเพ็ญหนุ่มอีกคนรับคำ สีหน้าเปี่ยมด้วยความยำเกรงและตื่นตะลึง แววตาสะท้อนประกายซับซ้อน
“เมื่อครู่ข้าสัมผัสได้ชัดเจนว่านางเข้าสู่ขั้นทารกแรกกำเนิดแล้ว แม้จะเพิ่งอยู่ช่วงต้นของขั้น แต่ด้วยวัยเพียงเท่านี้กลับบรรลุถึงขั้นนี้ ข้าไม่กล้าแม้แต่จะคิด! อีกทั้งนางยังลงมือเด็ดขาดและโหดเหี้ยม ไหนเลยจะเหมือนผู้บำเพ็ญที่ถูกประคบประหงมไว้ในอุ้งมือของสำนักเหล่านั้น”
“พวกเจ้ามั่นใจหรือว่านางอายุแค่สิบกว่าปี? เป็นไปได้อย่างไรที่อายุน้อยเพียงนี้กลับมีความสำเร็จเช่นนี้?”
“จริงแท้แน่นอน! เมื่อไม่กี่วันก่อนนางเพิ่งได้รับการยอมรับกลับเข้าตระกูลไป๋ พ่อแม่ของนางทำให้นางพลัดหายไปตั้งแต่หลายปีก่อน ต่อมายังรับเด็กหญิงคนหนึ่งมาเลี้ยง ปีนี้เด็กคนนั้นอายุครบ 17 ปีพอดี ไป๋อิงก็น่าจะอายุไล่เลี่ยกัน”