ในยามนี้ ทั่วทั้งบริเวณเงียบงันราวกับไร้ชีวิต ทุกคนยืนนิ่งอยู่กับที่ประหนึ่งถูกคาถาตรึงกาย สายตาจับจ้องเปลวเพลิงสีน้ำเงินที่ลุกโชนอยู่เบื้องหน้าอย่างไม่วางตา
ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความหวาดผวาและตื่นตะลึง อ้าปากค้าง ทว่ากลับเปล่งเสียงออกมาไม่ได้แม้แต่น้อย
ผู้คนที่นี่เคยพบเห็นเปลวเพลิงน่ากลัวเช่นนี้ที่ไหนกัน?
เปลวเพลิงนั้นประหนึ่งมาจากมิติอันลึกลับอีกแห่ง ไม่ถูกพันธนาการด้วยกฎเกณฑ์ใดในโลกหล้า ทุกสิ่งที่ขวางหน้า ล้วนถูกเผาผลาญจนสิ้นในพริบตา กลายเป็นความว่างเปล่า
แสงสีน้ำเงินเรืองรองที่แผ่ออกมาขณะเปลวเพลิงลุกไหม้ ส่องสว่างไปทั่วบริเวณ ทว่าอากาศโดยรอบกลับเย็นยะเยือกจนเสียดกระดูก ราวกับแสงนั้นแฝงไว้ด้วยกลิ่นอายแห่งความตายอันไร้ที่สิ้นสุด
กัวหลินเทียนดิ้นรนกลิ้งเกลือกอยู่ในกองเพลิงด้วยความเจ็บปวด หัวใจเต็มไปด้วยความเสียใจสุดแสน หากรู้ว่าจะมีวันนี้ เขายอมคุกเข่าขอชีวิตเสียตั้งแต่แรก ต่อให้ต้องอับอายเพียงใดก็ยังดีกว่าถูกไฟเผาทรมานเช่นนี้ รอคอยความตายมาเยือน
เขาคิดว่าด้วยมีดขว้างที่เตรียมมาอย่างพิถีพิถัน ทั้งพิษร้ายบนใบมีดและความแข็งแกร่งของเหล็กเย็นใต้ทะเลลึก ย่อมมากพอจะปลิดชีวิตไป๋อิงได้อย่างง่ายดาย แต่ไม่เคยนึกเลยว่าไป๋อิงจะซ่อนวิธีการอันน่าสะพรึงกลัวเช่นนี้ไว้ เปลวเพลิงสีน้ำเงินกองนี้ประหนึ่งศัตรูคู่อาฆาตที่เกิดมาเพื่อเขา เพียงพริบตาก็ทำลายความหยิ่งผยองและความมั่นใจทั้งหมดจนแหลกสลาย