เยี่ยเยี่ยนจินแทบไม่อยากเชื่อสายตาตนเอง นี่คือสมบัติวิเศษระดับฟ้าสูงสุดเชียวนะ! ไม่ใช่ของวิเศษไร้ค่าธรรมดาพวกนั้น
อย่าว่าแต่ไป๋อิงเพิ่งก้าวเข้าสู่ขั้นหยวนอิงเลย ต่อให้อยู่ในขั้นหยวนอิงช่วงปลายจนสมบูรณ์เต็มขั้น ก็ไม่มีทางออกมาจากของวิเศษชิ้นนี้ได้ แล้วเหตุใดไป๋อิงเพิ่งเข้าไปในของวิเศษได้ไม่กี่อึดใจ ก็ทำลายของวิเศษทั้งชิ้นของเขาจนพังยับได้เล่า?
สีหน้าเยี่ยเยี่ยนจินพลันย่ำแย่ลง ทว่าครู่เดียวก็กลับมาสงบดังเดิม
ถึงอย่างไร สำหรับเขาแล้ว แม้การถูกทำลายของของวิเศษระดับฟ้าสูงสุดชิ้นนี้จะทำให้เจ็บปวดใจยิ่ง แต่เพียงนึกถึงสมบัติล้ำค่าทั้งหลายที่อาจได้จากตัวไป๋อิง ต่อให้ต้องเสียของวิเศษระดับฟ้าสูงสุดไปชิ้นหนึ่งก็ไม่เห็นเป็นไร
เยี่ยเยี่ยนจินหันไปสั่งลูกน้องว่า «พวกเจ้าล้อมนางไว้ให้หมด ข้าจะทำให้ที่นี่ไม่มีช่องโหว่แม้แต่น้อย อย่าให้นางหนีไปได้!»
โดยเฉพาะปรมาจารย์ค่ายกลผู้นั้น ก่อนหน้านี้เยี่ยเยี่ยนจินสั่งให้เขาวางค่ายกลไว้ที่นี่ เพื่อไม่ให้ไป๋อิงหนีออกไปได้
บัดนี้เขาเบือนหน้าไปมองอีกฝ่ายด้วยสายตาเย็นชา «เรื่องที่ข้าสั่งให้ทำ จัดการเรียบร้อยแล้วใช่หรือไม่? หากปล่อยให้นางหนีไปได้ ข้าจะเอาชีวิตเจ้า!»
ปรมาจารย์ค่ายกลผู้นั้นรีบพยักหน้ารับด้วยความหวาดกลัว รับรองว่าไป๋อิงไม่มีทางออกจากค่ายกลของเขาได้ เยี่ยเยี่ยนจินจึงค่อยวางใจ