หวังเมี่ยวเมี่ยวบาดเจ็บสาหัส หากเยี่ยเยี่ยนจินไม่ได้คิดปลิดชีวิตนาง ตอนนี้ร่างของนางคงถูกระเบิดจนแหลกสลายไปแล้ว
หวังเมี่ยวเมี่ยวพูดพลางยื่นของวิเศษรูปดอกบัวชิ้นหนึ่งไปตรงหน้าไป๋อิง
「นี่คือสิ่งที่ผู้อาวุโสใหญ่ให้ข้านำมาให้เจ้า หลังจากเจ้าจากไป ผู้อาวุโสใหญ่ก็ศึกษาวิธีหลอมของวิเศษชิ้นนี้มาโดยตลอด เขาบอกว่ามันสามารถต้านทานมารจิตได้ เมื่อถึงเวลาที่เจ้าจะคลายคำสาปมารจิต ก็จงใช้มัน จะช่วยเพิ่มโอกาสให้เจ้าคลายคำสาปได้สำเร็จ」
หวังเมี่ยวเมี่ยวรู้สึกโชคดีอยู่บ้าง ยังดีที่ของวิเศษชิ้นนี้อยู่กับนาง ตอนนี้ได้ส่งมอบให้ไป๋อิงแล้ว ภารกิจของนางก็นับว่าสำเร็จลุล่วง
ไป๋อิงฟังคำพูดของหวังเมี่ยวเมี่ยว ในใจเปี่ยมล้นด้วยความซาบซึ้ง นางไม่คิดเลยว่าหลังจากจากมาแล้ว อาจารย์ยังคงเป็นห่วงนาง ถึงกับหลอมของวิเศษชิ้นนี้ขึ้นมาเพื่อนางโดยเฉพาะ
「เมี่ยวเมี่ยว ขอบใจพวกเจ้ามาก」
สิ้นเสียงของไป๋อิง นางพลันเห็นไอสีดำกลุ่มหนึ่งปกคลุมเข้ามาทางที่ตนอยู่
เป็นเยี่ยเยี่ยนจินเจ้าคนนั้นที่ไล่ตามมา เมื่อไล่ตามไป๋อิงไม่ทัน เขาจึงโจมตีของวิเศษมารจิตไปยังทิศทางที่ไป๋อิงอยู่โดยตรง หมายใช้ไอสีดำที่พวยพุ่งออกมาจากของวิเศษกระตุ้นคำสาปมารจิตของนาง
ไป๋อิงคว้ามือหวังเมี่ยวเมี่ยวแล้วเหาะหนีอย่างรวดเร็ว
นางต้องรีบหาสถานที่ซึ่งเก็บโอสถวิญญาณที่เซียนผู้ทรงเกียรติฝานเทียนทิ้งไว้ให้นาง
「ไป๋อิง ทิ้งข้าไว้เถอะ」