หวังเมี่ยวเมี่ยวใช้มือปิดปากตนเองอย่างระมัดระวัง กลัวว่าจะเผลอส่งเสียงออกมาแม้แต่น้อย
นางไม่กล้าขยับแม้แต่นิดเดียว ได้แต่ภาวนาให้คนกลุ่มนั้นอย่าพบพวกนางเข้า
ยามนี้ไป๋อิงกำลังอยู่ในช่วงเวลาสำคัญที่สุด จะถูกรบกวนไม่ได้เด็ดขาด!
หวังเมี่ยวเมี่ยวรวบรวมสมาธิทั้งหมด ตั้งใจฟังความเคลื่อนไหวด้านนอกอย่างระมัดระวัง
เสียงฝีเท้าของคนเหล่านั้นดังใกล้เข้ามาเรื่อย ๆ
หวังเมี่ยวเมี่ยวรีบนำของวิเศษทั้งหมดออกมา นางสู้คนกลุ่มนั้นไม่ได้ หากถูกพบเข้าก็เห็นทีต้องตายแน่ ทว่าขอเพียงยื้อเวลาให้ไป๋อิงได้แม้เพียงชั่วอึดใจ นางก็ต้องทำให้ได้
“ไป๋อิง เจ้าต้องพยายามเข้านะ!”
หวังเมี่ยวเมี่ยวเอ่ยเสียงเบา
คนกลุ่มนั้นแยกย้ายกันออกไปค้นหาทั่วทุกแห่ง โดยเฉพาะเยี่ยเยี่ยนจินผู้เป็นหัวหน้า เขาปลดปล่อยญาณออกมาแผ่คลุมพื้นที่บริเวณนี้ทั้งหมด
ส่วนลูกน้องของเยี่ยเยี่ยนจินก็กระจายกันค้นหา แม้ญาณของพวกเขาจะไม่แข็งแกร่งเท่าเยี่ยเยี่ยนจิน แต่ก็มีจำนวนมาก ต่างพากันเสาะหาร่องรอยของไป๋อิงกับหวังเมี่ยวเมี่ยว
หวังเมี่ยวเมี่ยวเห็นคนผู้หนึ่งค่อย ๆ เข้าใกล้บริเวณที่พวกนางซ่อนตัว นิ้วมือกำแน่นจนกลายเป็นหมัด
เสียงของเยี่ยเยี่ยนจินดังขึ้นในเวลานั้น “พวกนางต้องอยู่แถวนี้แน่ ไม่มีทางไปได้ไกล พวกเจ้าจงค้นหาให้ทั่ว!”