ทุกคนต่างตะลึงงัน พวกเขาเคยเห็นภาพเช่นนี้ที่ไหนกัน!
อย่างไรเสีย คนเหล่านี้ก็ไม่ใช่ตัวละครไร้ชื่อเสียง
ไม่ว่าคนใด หากออกไปข้างนอกล้วนสามารถสร้างชื่อสะเทือนไปทั่วแคว้นเป่ยหยวนได้ทั้งนั้น พวกเขาคือยอดฝีมือขั้นแปรเทพ!
แต่ยอดฝีมือเช่นนี้กลับถูกหญ้าวิญญาณในมือไป๋อิงสังหารอย่างง่ายดาย ราวกับหั่นผักหั่นผลไม้!
เรื่องนี้เกินกว่าความเข้าใจของทุกคนไปมาก!
“หญ้าวิญญาณนี่มันตัวอะไรกันแน่? เหตุใดถึงร้ายกาจนัก? มันถึงกับสังหารยอดฝีมือขั้นแปรเทพไปตั้งมากมาย!”
“สวรรค์! ข้าไม่ได้ฝันไปใช่หรือไม่? เหตุใดบนโลกนี้จึงมีสิ่งน่ากลัวเช่นนี้ได้? มันมาจากที่ใดกันแน่?”
ผู้คนที่มุงดูอยู่เบื้องล่างราวกับถูกสายฟ้าที่มองไม่เห็นฟาดใส่ พากันตกอยู่ในความตกตะลึงอย่างหนัก
ดวงตาของพวกเขาเบิกกว้างในพริบตา จ้องภาพที่เกิดขึ้นตรงหน้าเขม็ง แววตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ ราวกับความคิดในสมองหยุดนิ่ง ไม่อาจเข้าใจภาพตรงหน้าที่เหนือจินตนาการถึงเพียงนี้ได้
ฝูงชนเงียบงัน มีเพียงเสียงหายใจหนัก ๆ จากความตื่นตะลึงที่ดังสลับกันไปมา ทำลายความเงียบอันผิดแปลกนี้ ทุกคนล้วนจมอยู่ในวังวนแห่งความสะเทือนขวัญที่เกิดขึ้นกะทันหัน ยากจะถอนตัว
“มันอยู่ในขอบเขตใดกันแน่? หรือว่าจะเป็นขั้นหลอมสุญตาในตำนาน?”
คนเหล่านี้ไม่เคยพบผู้บำเพ็ญขั้นหลอมสุญตามาก่อน พอจู่ ๆ ได้เห็นยอดฝีมือเช่นนี้ ต่างก็หวาดกลัวจนทำอะไรไม่ถูก พวกเขารู้สึกเพียงว่ามันต้องอยู่ในขั้นหลอมสุญตาแน่