บทที่ 19 ค้างคืนที่บ้านเขา
ไออุ่นจากฝ่ามือของเขาส่งผ่านมาถึง หูทั้งสองข้างถูกปิดสนิท ราวกับมีกำแพงกั้นเสียงอึกทึกจากภายนอก ประสาทสัมผัสด้านอื่นจึงเฉียบคมขึ้นเป็นพิเศษ ความรู้สึกเช่นนี้แตกต่างจากการจูบตามปกติโดยสิ้นเชิง
หัวใจเต้นแรงระรัว เสิ่นอู้เหมียนได้ยินทั้งเสียงหัวใจของตัวเองและเสียงคลุกเคล้าของลิ้นที่ชวนให้ใจเต้น
ขนตายาวงอนสั่นไหวราวกับปีกผีเสื้อ ยิ่งได้ยินก็ยิ่งรู้สึกเร้าใจและตื่นเต้น
ผิวขาวผ่องค่อย ๆ แต่งแต้มด้วยสีชมพูระเรื่อที่งดงามเย้ายวน ทั้งร่างร้อนผ่าว ลืมความกลัวไปจนหมดสิ้น จมดิ่งอยู่ในจูบอันเร่าร้อน
ตัวประกอบมองอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนจะถอนหายใจ หยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วเดินไปยังมุมกำแพงเพื่อส่งข้อความหาเทพธิดา
“เทพธิดาคะ แมวที่บ้านฉันตีลังกากลับหลังได้ด้วยนะ อยากมาดูที่บ้านฉันไหม”
เสียงแจ้งเตือนดังขึ้น เทพธิดาตอบกลับมา: “ได้สิ”
“วันนี้วันเกิดฉันนะ คุณคิดจะซื้อของขวัญอะไรให้ฉันหรือเปล่า~”
ตัวประกอบคิดว่ามีหวัง ดีใจจนแทบคลั่ง รีบโอนเงิน 520 หยวนให้เธอเพื่อฉลองวันเกิด
เทพธิดา: “ขอบคุณนะ~ แต่ตอนนี้ฉันมาเที่ยวมัลดีฟส์อยู่~ คงไม่ไปดูแมวที่บ้านคุณแล้วล่ะ~”
ตัวประกอบร้องไห้โฮออกมา แต่ก็ยังปลอบใจตัวเองในใจว่า เธอไม่ได้หลอกให้ฉันหมุนไปหมุนมาหรอก ฉันเกิดมาก็ชอบหมุนเป็นวงกลมอยู่แล้ว
……
หลังออกจากบ้านผีสิง แก้มของเสิ่นอู้เหมียนยังคงมีสีแดงระเรื่อหลงเหลืออยู่ อารมณ์ขุ่นมัวที่เคยมีหายไปจนหมด
เสิ่นอู้เหมียนเงยหน้ามองเคอหราน ดวงตาโค้งลงเล็กน้อย ริมฝีปากเผยลักยิ้มหวานสองข้าง “ขอบคุณนะ เคอหราน”
เคอหรานมองเธอ พลางยกมุมปากขึ้น “ไม่เศร้าแล้วเหรอ”