ไม่ทันได้คิด หลี่เฉิงเจ๋อก็พุ่งเข้ามาตรงหน้า หมัดพุ่งเข้าใส่แบบนี้
มือสังหารชุดดำอัดอั้นใจสุด ๆ เขาไม่เคยเจอสถานการณ์แบบนี้มาก่อน ได้แต่เบี่ยงหัวหลบ
วินาทีต่อมา ลูกเตะผ่าหมากของหลี่เฉิงเจ๋อก็ตามมา
มือสังหารชุดดำตกใจ "บ้าไปแล้วรึ!"
หลี่เฉิงเจ๋อเดือดจัด "ข้านี่แหละบ้า ไอ้เฮงซวยเอ๊ย กล้ามาหยอกล้อข้า ให้ข้าเดินมาไกลขนาดนี้ ตอนนี้บอกไม่ฆ่าแล้ว แกหลอกคนโง่เล่นรึไง?"
ฝีมือสูงแค่ไหนก็กลัวมีดทำครัว หลี่เฉิงเจ๋อมือหนึ่งจับเสื้อมือสังหารชุดดำไว้ อีกมือรัวหมัดมั่ว ๆ กระแทกใส่ตามือสังหารชุดดำเต็มแรง
"เชี่ยเอ๊ย!" มือสังหารชุดดำก็ด่าเช่นกัน
"แกยังบ่นอีก ฉันยิ่งบ่นใหญ่ ฉันดีใจตั้งแต่กลางวันยันตอนนี้ แกให้ความหวังฉัน แล้วยังจะทำให้ฉันหมดหวัง แกยังกล้ามาบ่นกับฉันอีก? ฉันต่อยแกนี่ยังเบาไป" หลี่เฉิงเจ๋อตะโกน
มือสังหารชุดดำพยายามสุดตัวที่จะดิ้นให้หลุดจากหลี่เฉิงเจ๋อ
หลี่เฉิงเจ๋อ "ตอนนี้แกมาบอกไม่ฆ่าแล้ว? แกเป็นมือสังหารเหี้ยอะไร แกมานี่ทำไม? แกมันไร้ประโยชน์รึไง? แม่แกคลอดแกออกมาเป็นไอ้ไร้ประโยชน์รึ?"
มือสังหารชุดดำ: ……
แม่งโคตรอัดอั้นตันใจ
หลี่เฉิงเจ๋อ "บอกมา ทำไมแกไม่ฆ่าข้า? วันนี้ถ้าไม่บอกเหตุผลมา ข้าจะอัดแกให้ตาย"
รัวหมัดมั่ว ๆ อีกชุด
มือสังหารชุดดำ "ข้าฆ่า ข้าฆ่า!"
หลี่เฉิงเจ๋อปล่อยมือ อารมณ์โกรธค่อยสงบลงไปบ้าง "นับว่าแกพอจะรู้จักคิดบ้าง"