ตอนที่หนานฉูเดินออกมา ได้ยินเสียงฟู่อี๋หรานด่าเสียๆ หายๆ อยู่ข้างหลัง
เธอจะต้องไปฟ้องฟู่ถิงเซินแน่นอน
หากเป็นเมื่อก่อน เพราะอยากแก้ตัวภาพลักษณ์ที่ไม่ดีในใจของฟู่ถิงเซิน ต่อให้ฟู่อี๋หรานกับคุณนายฟู่จะกลั่นแกล้งเธอยังไง ลับหลังด่าว่าเธอยังไง เธอก็จะไม่ปริปาก
ถึงขั้นยอมก้มหัวประจบประแจงพวกนางด้วยซ้ำ
แต่ตอนนี้ไม่มีทางแล้ว!
เพียงแต่รักฟู่ถิงเซินมาห้าปี มันไม่ได้ง่ายขนาดที่ว่าจะวางลงก็วางได้ทันที
เธอยังร้องไห้ ยังเจ็บปวด แต่จะไม่รักเขาอีกแล้ว
มาถึงที่ที่นัดกับพี่ศิษย์ร่วมสำนักไว้ หนานฉูเห็นทันทีว่าเว่ยเส้าถงมองไปทางประตูบ่อยๆ
เธอโบกมือให้เขา แต่เขากลับไม่เห็น
“พี่ศิษย์” หนานฉูเดินตรงไปหาเว่ยเส้าถง เรียกเขาหนึ่งเสียง
เว่ยเส้าถงหันกลับมามอง หญิงสาวที่สวมเสื้อกันหนาวสีดำตรงหน้าคนนี้
จ้องมองอยู่นานราวกับไม่กล้าเชื่อ อึ้งไปครู่หนึ่ง จึงตั้งสติได้: “เธอเป็น... หนานฉู?”
หนานฉูยิ้มประชดตัวเอง มองเงาสะท้อนรูปร่างอ้วนท้วนของตัวเองในกระจกข้างหน้าต่าง บนใบหน้าเต็มไปด้วยกระฝ้าเรือนกระจกน่ากลัว
ไม่แปลกที่พี่ศิษย์จะจำเธอไม่ได้
เธอในสภาพแบบนี้ ต่อให้พูดออกไปก็คงไม่มีใครเชื่อว่าเคยเป็นสาวสวยประจำมหาวิทยาลัยจิง
“ใช่ฉันเอง พี่ศิษย์ ฉันคือหนานฉู”
เว่ยเส้าถงตกใจไม่น้อย สมัยนั้นหนานฉูช่างเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจ
แค่ไม่เจอกันสามปี หนานฉูกลับทำร้ายตัวเองจนกลายเป็นแบบนี้
ดูยังไงก็เหมือนแม่บ้านแก่ๆ ภรรยาหน้าซีด
แต่สิ่งที่ตามมาคือความเจ็บปวดใจ
อยากจะบอกให้เธอเลิกกับฟู่ถิงเซิน กลับมาช่วยดูแลบริษัทที่เคยสร้างมาด้วยกันในตำแหน่งรอง แต่พอคำพูดมาถึงปาก ก็ต้องกลืนลงคอ
หนานฉูรักฟู่ถิงเซินขนาดนี้ ทุ่มเทตัวเองจนกลายเป็นแบบนี้ แล้วจะกล้าเลิกกับเขาได้ยังไง?
ยิ่งไปกว่านั้น ตอนนี้เธอยังท้องลูกของฟู่ถิงเซินอยู่
เว่ยเส้าถงคับแค้นใจที่เธอไม่เอาถ่าน ส่งเอกสารสัญญาโครงการลับให้เธอ ให้เธอเซ็น
หนานฉูไม่รีรอ เซ็นเสร็จแล้ว ก็ถามเรื่องงาน
เธออยากกลับไปที่เดิมที่เคยทำงาน
วันนี้เธอตีฟู่อี๋หราน แถมยังลางานก่อนเวลา ตามนิสัยที่จริงจังกับงานของฟู่ถิงเซิน คงไม่ต้องรอถึงพรุ่งนี้ เธอก็คงถูกไล่ออกแน่
เว่ยเส้าถงฟังแล้วยิ่งหงุดหงิด
ท้องอยู่ยังจะคิดเรื่องงาน งาน งาน อีก!
รีบร้อนจะหาทางพิสูจน์ตัวเองต่อหน้าฟู่ถิงเซินขนาดนั้นเลยเหรอ!
“ไม่มีงานที่เหมาะกับเธอ!” เว่ยเส้าถงโกรธจนลุกจะเดินออกไป แต่ก็นึกขึ้นได้:
“อาทิตย์หน้ามีงานแสดงเทคโนโลยีการบินและอวกาศ ที่มหาวิทยาลัยจิง ใครเข้างานได้ต้องเป็นพวกหัวกะทิด้านเทคนิค เธอมีเวลาก็ไปดูสิ”
หนานฉูมองตั๋วงานแสดงเทคโนโลยีการบินบนโต๊ะที่เว่ยเส้าถงวางไว้
รับตั๋วมาแล้ว แต่กลับไม่เข้าใจว่าทำไมพี่ศิษย์ถึงดูอารมณ์ไม่มั่นคงขนาดนี้
เธอเพิ่งจะเรียกเว่ยเส้าถงไว้ถาม ก็มีเสียงโทรศัพท์ดังขึ้นในจังหวะนั้น
มองเห็นชื่อที่บันทึกไว้ขึ้นว่า “สามี” หนานฉูลังเลอยู่ครู่หนึ่ง กดรับสาย
“ว่า?”
“ห้านาที ฉันจะเห็นเธอในบริษัท”
เสียงผู้ชายชัดเจน ปราศจากความอบอุ่นใดๆ ส่งเข้ามาในหูของหนานฉู
เธอเพิ่งจะไม่ตอบอะไร แล้ววางสายทันที
ผลปรากฏว่าอีกฝ่ายวางสายไปก่อนแล้ว
หนานฉูงงไปครู่หนึ่ง ลุกขึ้นจะลบชื่อนั้นทิ้ง แต่เพราะเมื่อวานประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์ แถมเพิ่งผ่านการขูดมดลูกมา ยังพักผ่อนไม่พอ ลุกเร็วเกินไป จู่ๆ ก็ตาพร่ามืดไปหมด
พอได้สติ ก็ได้ยินเสียงคนรอบข้างร้อง: “มีคนเป็นลม เลือดออกทั้งปากทั้งจมูก น่าจะเลือดออกในสมอง อันตรายถึงชีวิต เร็วเข้า! ส่งโรงพยาบาล! รีบติดต่อญาติเธอ!”
ฟู่ถิงเซินได้รับโทรศัพท์จากหนานฉูตอนที่มาถึงคฤหาสน์วิญญาณเมฆแล้ว
แต่ก่อนไม่ว่าเขาจะกลับมากี่โมง หนานฉูจะวิ่งออกมาต้อนรับ พูดจาเอาใจอย่างกระตือรือร้น
วันนี้ กลับมีเพียงสาวใช้ถือโทรศัพท์เข้ามา
เป็นคุณนายฟู่โทรมา ฟู่ถิงเซินรับสาย—
“ฉันให้หนานฉูเรียนรู้งานบ้านงานเรือน เธอกลับทิ้งขว้างไม่ทำ แถมยังเอาไม้บรรทัดมาลงกับคนรับใช้ วันนี้ที่บริษัท เธอยังตีอี๋หรานอีก! ถิงเซิน เธอช่วยบอกคุณปู่ที เธอช่างอ่อนแอเกินไป ฉันดูแลไม่ไหวจริงๆ”
ฟู่ถิงเซินสีหน้าไม่ดี มองเบอร์โทรแปลกๆ ที่ไม่มีชื่อบันทึกไว้ในโทรศัพท์ เป็นสายจากหนานฉู จึงกดวางสายทันที แล้วถามเพียงว่า “เธอยังไม่กลับอีก?”
สาวใช้พยักหน้ารับ
ฟู่ถิงเซินจึงเห็นว่าในมือสาวใช้ยังถือเสื้อผ้าของหนานฉูที่ยังไม่ได้ซักและรีดให้เขา
มองหน้าจอที่สว่างขึ้นมาอีกครั้ง ยังคงเป็นสายจากหนานฉู
ฟู่ถิงเซินสีหน้าหม่นลง กดเธอเข้าบัญชีดำทันที และสั่งการฝ่ายบุคคล: ไล่หนานฉูออก
การถูกไล่ออก ต่างจากการลาออกเอง
ในบริษัทฟู่ การถูกไล่ออก หมายถึงการถูกกีดกันจากวงการ ไม่สามารถทำงานที่เกี่ยวข้องได้อีกต่อไป ยิ่งไปกว่านั้น หากทำให้เกิดความผิดพลาดในการทำงาน ยังต้องรับผิดชอบค่าเสียหายที่สูงลิ่ว
ก่อนจะจากไป ฟู่ถิงเซินสั่งการสุดท้าย: “ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ใครก็ไม่ต้องตามใจเธอ”
หนานฉูตื่นขึ้นมา ก็ห้าวันผ่านไปแล้ว
เธอเลือดออกในสมองจริงๆ เกือบตาย
หมอเดินมาหาเธอ ถอนหายใจ: “สามีคุณยุ่งขนาดนั้นเลยเหรอ หลายวันนี้เราพยายามติดต่อเขาตลอด กลับติดต่อไม่ได้เลย”
หนานฉูหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา ก็เห็นว่าตั้งแต่เธอเกิดเรื่อง โรงพยาบาลใช้โทรศัพท์ของเธอ โทรหาฟู่ถิงเซินซึ่งบันทึกชื่อไว้ว่า “สามี” ไปห้าสิบกว่าสาย ไม่มีสายไหนรับเลยสักสาย
เธอท้องอยู่ กำลังอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อ เขากลับเลือกช่วยซูยู่หลิงก่อน สุดท้ายพลาดเวลา ลูกในท้องเธอตายไป
เธอเลือดออกในสมอง กำลังจะตาย คำขอความช่วยเหลือทั้งหมดเกี่ยวกับเธอ เขาไม่สนใจแม้แต่นิดเดียว
หนานฉูนิ้วแตะบนหน้าจอเบาๆ ลบร่องรอยทั้งหมดที่เกี่ยวข้องกับฟู่ถิงเซินในโทรศัพท์ทิ้งอย่างหมดสิ้น
ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เธอจะไม่ติดต่อเขาเองอีก
ในตอนนั้นเอง ข้อความสะดุดตาข้อหนึ่งก็ปรากฏขึ้นมาในสายตา
เป็นข้อความจากบริษัท: หนานฉู ตอนนี้คุณถูกบริษัทไล่ออกแล้ว กรุณาเก็บข้าวของส่วนตัวออกไปทันที เนื่องด้วยความผิดพลาดครั้งใหญ่ในการทำงานของคุณ สร้างความเสียหายให้แก่บริษัท คุณต้องชดใช้ค่าเสียหายเป็นจำนวนห้าล้านหนึ่งแสนหยวน กรุณาชำระโดยเร็ว!
ความผิดพลาด?
หนานฉูรู้สึกได้แต่ขำ
เธอเป็นแค่ผู้ช่วยที่ไร้ตัวตน จะไปทำความผิดพลาดครั้งใหญ่ที่ทำให้บริษัทเสียหายห้าล้านหนึ่งแสนได้ยังไง
เห็นชัดว่ามีคนทำงานไม่ดีแล้วโยนความผิดมาให้เธอต่างหาก!
ดูเวลาครู่หนึ่ง หนานฉูลาออกจากโรงพยาบาลด้วยตัวเอง ตรงไปที่บริษัท
หมอถือใบบันทึกอัลตราซาวด์ เดินรีบมาหา พบว่าบนเตียงของหนานฉูว่างเปล่า
❀
มาถึงหน้าบริษัท หนานฉูกลับเข้าไปไม่ได้แล้ว
เธอถูกไล่ออกแล้ว ฝ่ายบุคคลลบข้อมูลการจดจำใบหน้าของเธอไปแล้ว
“ฉันจะพบคุณฟู่”
พนักงานรักษาความปลอดภัยที่ประตูรู้จักหนานฉูดี ยังไงก็ตาม เรื่องปีนเตียงจนท้องนั้นแพร่กระจายไปทั่วแล้ว
พนักงานมองหน้าเธอ แค่กลอกตาใส่ ไม่สนใจจะตอบ
หนานฉูหยิบโทรศัพท์ออกมาจะโทรแจ้งตำรวจทันที
ความผิดพลาดอะไรที่ต้องให้เธอชดใช้ถึงห้าล้าน ซึ่งเป็นราคาที่สูงลิ่ว?
ถ้าไม่ให้เธอเข้าไปตรวจสอบ ก็ให้คนที่กลั่นแกล้งเธอไปคุยกับตำรวจเอง!
ใกล้จะกดโทรออก จู่ๆ เธอก็ถูกคนดึงแขนไปที่มุมหนึ่ง
มองตามสายตาของคนรอบข้าง เห็นฟู่ถิงเซินถูกรุมล้อมด้วยกลุ่มหุ้นส่วนเดินเข้ามา
เมื่อเห็นหนานฉูซึ่งไม่สะดุดตาในหมู่ฝูงชน ฟู่ถิงเซินสีหน้าเรียบเฉยราวกับมองคนแปลกหน้า แล้วก็เบนสายตาไปทางอื่น
หนานฉูสลัดมือที่ดึงแขนเธอออกทันที เดินตรงไปหาฟู่ถิงเซิน
“คุณฟู่ ฉันมีเรื่องจะพูด”
มาถึงจุดนี้แล้ว เรื่องที่เธอแท้งไปแล้ว วันนี้ก็พูดให้ชัดไปเลย อย่าผัดวันประกันพรุ่งอีกต่อไป!