ในเวลาเดียวกัน
ไม่ไกลออกไป
เย่เจิ้นกับเจ้าหน้าที่ฝ่ายรับสมัครที่เพิ่งมาถึงมองภาพตรงหน้า ต่างนิ่งอึ้งไป
“นักศึกษาคนนี้ถึงกับทำให้หลินเซวียนเสียท่าได้งั้นเหรอ?”
หญิงสาวอ้าปากค้าง ดวงตาเบิกกว้าง
ต้องรู้ก่อนว่า ตอนอยู่เมืองตงไห่
หลินเซวียนเคยสังหารสุดยอดอัจฉริยะสามคนจากมหาวิทยาลัยยุทธ์เจียงหนานที่ปลุกพลังของร่างกายพิเศษขึ้นมาได้ด้วยตัวคนเดียว
แต่ตอนนี้
กลับถูกนักศึกษาที่ไม่มีใครรู้จักจากมหาวิทยาลัยประจำเมืองอย่างมหาวิทยาลัยยุทธ์ไป๋เหอ
กดดันจนถอยร่นไม่เป็นท่า?
“ไม่นึกเลยว่าจะมีเรื่องน่าประหลาดใจแบบนี้ด้วย”
สายตาของเย่เจิ้นจับจ้องไปยังไป๋อวี่เหยา
มุมปากของเขาค่อย ๆ ยกขึ้นเป็นรอยยิ้ม แววตาเต็มไปด้วยความชื่นชม
“เมืองไป๋เหอเล็ก ๆ กลับซ่อนมังกรแท้ไว้เช่นนี้”
“เหนือความคาดหมายจริง ๆ”
ด้วยสายตาของเขา ย่อมมองออกไม่ยาก
ที่ไป๋อวี่เหยากดหลินเซวียนจนเป็นฝ่ายเสียเปรียบได้ ก็เพราะระดับความเชี่ยวชาญในวิชายุทธ์ของเธอล้วน ๆ
ยิ่งไปกว่านั้น ทั้งระดับการบำเพ็ญและกายพิเศษของหลินเซวียนก็นับว่ายอดเยี่ยมในหมู่คนรุ่นเดียวกัน
ไป๋อวี่เหยากลับต่อกรกับเขาได้สูสี
แม้แต่สายตาของเขาก็ยังหาข้อตำหนิไม่ได้เลย
“เป็นไปได้ยังไง…”
“ทำไมเธอถึงเก่งขนาดนี้?”
หลินเซวียนจ้องไป๋อวี่เหยาอย่างไม่อยากเชื่อ
เสียงของเขาแหบพร่า เหงื่อผุดขึ้นที่ขมับ
ไป๋อวี่เหยาเป็นเพียงนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยประจำเมืองแห่งหนึ่งเท่านั้น
แต่ตอนนี้ เมื่อเผชิญหน้าต่อสู้กัน เขากลับเสียท่าให้เธอ
หลินเซวียนคิดไม่ออก และไม่อยากเชื่อเรื่องนี้
ไป๋อวี่เหยาไม่สนใจคำพูดของเขา
เมื่อได้เปรียบแล้ว เธอก็ไม่ปล่อยโอกาสให้หลุดมือ