สิ้นเสียงพูด
จ้าวหมิงซัดหมัดออกไป
ตราประทับหมัดขนาดมหึมาพุ่งออกมาทันที
ตราประทับหมัดนั้นดำสนิทราวหมึก ห่อหุ้มด้วยแสงดำเจิดจ้า มีขนาดใหญ่เท่าขุนเขา
“แย่แล้ว!”
เย่เจิ้นยืนอยู่ไม่ไกล ขมวดคิ้วแน่น
“จ้าวหมิงเอาจริงแล้ว”
จ้าวหมิงถูกประกาศจับในเมืองตงไห่มานานหลายปี
เขารอดชีวิตมาจนถึงตอนนี้ท่ามกลางการไล่ล่าของยอดฝีมือนับไม่ถ้วน ย่อมไม่ใช่คนธรรมดา
เขาเชี่ยวชาญวิชาหมัดที่สุด มีพลังหมัดที่ทำลายภูเขาได้
ยิ่งไปกว่านั้น เขายังฝึกวิชาที่เน้นฝึกฝนร่างกายโดยเฉพาะ ทำให้ร่างกายแข็งแกร่งกว่ายอดฝีมือในขั้นเดียวกันมาก
ผู้ฝึกยุทธ์ขั้นเจ็ดระยะแรกทั่วไป หากรับหมัดของเขาเข้าไปคงกระอักเลือดถึงสามลิตร
“ต้องลงมือแล้ว”
เย่เจิ้นก้าวเท้า พลังวิญญาณแห่งฟ้าดินรอบกายพลันไหลบ่าเข้ามา
แต่ในชั่วขณะที่เขากำลังจะลงมือช่วยเหลือ
ภาพตรงหน้ากลับทำให้เขาชะงักงันอยู่กับที่
เผชิญหน้ากับหมัดที่จ้าวหมิงซัดเข้ามา
เจียงเทียนขยับความคิด
กระบี่ยาวเล่มหนึ่งพลันปรากฏขึ้นในมือ
ตัวกระบี่เป็นสีแดงชาด แสงร้อนระอุไหลเวียนอยู่บนคมกระบี่ ราวกับมีลาวากำลังปะทุอยู่ภายใน
มันคือกระบี่มังกรชาด!
เจียงเทียนกำกระบี่ไว้ในมือ กระตุ้นกายกระบี่สูงสุด กลิ่นอายบนร่างพลันแปรเปลี่ยนไปอย่างฉับพลัน
ราวกับประมุขกระบี่ผู้กุมหล้าไว้ใต้ฝ่าเท้า
“กระบี่วายุสลาตันสิบสามท่า!”
สิ้นเสียงพูด
เจียงเทียนก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แล้วฟันกระบี่มังกรชาดในมือเฉียงออกไป
แสงกระบี่พุ่งออกจากปลายกระบี่มังกรชาด