ในเวลาเดียวกัน
ห่างจากเขตทหารตะวันออกเฉียงใต้ไปหลายร้อยลี้
ภายในเมืองเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครใส่ใจแห่งหนึ่ง
ในอาคารสีหม่น
หญิงสาวรูปร่างอรชรยืนอยู่หน้าต่าง
เธอสวมชุดรัดรูปสีดำที่เน้นสัดส่วนได้อย่างพอดี
เรือนผมยาวสยายลงบนบ่า ยิ่งขับให้ใบหน้างดงามเย็นชาโดดเด่นยิ่งขึ้น
เธอมองถนนอันวังเวงนอกหน้าต่าง แววตาลึกล้ำ
หากมีคนจากเขตทหารตะวันออกเฉียงใต้อยู่ที่นี่
ย่อมจำเธอได้ไม่ยาก
เธอคือเย่จี หนึ่งในผู้พิทักษ์ใหญ่แห่งลัทธิวันสิ้นโลก ผู้ที่ถูกสหพันธรัฐแคว้นเซี่ยออกหมายจับทั่วประเทศ
ทันใดนั้น โทรศัพท์ในกระเป๋าของเธอก็สั่นขึ้น
เย่จีหยิบโทรศัพท์ออกมา บนหน้าจอปรากฏคำขอวิดีโอคอล
เธอกดรับสาย
ใบหน้าหม่นหมองของชายคนหนึ่งปรากฏขึ้นบนหน้าจอ
เขามีใบหน้าซูบผอม โหนกแก้มสูง
ดวงตาเรียวทรงสามเหลี่ยมคู่นั้นฉายประกายเย็นเยียบ
เขาคืออินจิ่ว หนึ่งในห้ามหาบาทหลวงแห่งลัทธิวันสิ้นโลก
“ท่านประมุข”
“มีอะไรสั่งการหรือคะ?”
เย่จีก้มตัวเล็กน้อย น้ำเสียงนอบน้อม
อินจิ่วเอ่ยเสียงขรึม
“หลี่ชางตายแล้ว”
“ภารกิจครั้งนี้คงต้องให้เธอจัดการคนเดียว”
“หลี่ชางตายแล้วหรือคะ?”
“ตายได้อย่างไร?”
แววประหลาดใจวูบผ่านดวงตาของเย่จี
ไม่ว่าอย่างไร หลี่ชางก็เป็นผู้ฝึกยุทธ์ขั้นแปด
คนที่สังหารเขาได้มีเพียงหยิบมือทั่วทั้งภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้
อินจิ่วส่ายหน้า น้ำเสียงแหบพร่า
“เขตทหารตะวันออกเฉียงใต้ปิดข่าวไว้”
“พวกเรายังสืบหาไม่ได้ในเร็ว ๆ นี้”
เขาหยุดไปครู่หนึ่ง ก่อนกล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้น
“ไม่ว่าอย่างไร เธอต้องระวังตัวให้ดี”
การสูญเสียผู้ฝึกยุทธ์ขั้นแปดคนหนึ่ง นับเป็นความเสียหายใหญ่หลวงสำหรับขุมกำลังใดก็ตาม