“ที่นี่คือสระวิญญาณซึ่งมหาวิทยาลัยทุ่มเงินมหาศาลสร้างขึ้น”
ไป๋อวี่เหยาชี้ไปยังผืนน้ำ ดวงตาเป็นประกาย
“สระวิญญาณเชื่อมกับธารน้ำพุวิญญาณใต้ดิน ทุกหยดล้วนมีพลังวิญญาณบริสุทธิ์อย่างยิ่ง”
“ในฐานะผู้ชนะเลิศการประลองใหญ่ของนักศึกษาใหม่ ฉันมีสิทธิ์บำเพ็ญเพียรในนี้สามวัน”
“แค่สามวันก็น่าจะช่วยให้ฉันทะลวงถึงขั้นสามช่วงกลางได้อย่างเหลือเฟือ”
เจียงเทียนมองสระวิญญาณเบื้องหน้าแล้วพยักหน้าเบา ๆ
ด้วยสายตาของเขา ย่อมมองออกว่าน้ำในสระนี้ล้ำค่าเพียงใด
ธารน้ำพุวิญญาณทุกหยดอัดแน่นด้วยพลังวิญญาณแห่งฟ้าดินอันบริสุทธิ์ยิ่ง
สำหรับผู้ฝึกยุทธ์ขั้นต่ำแล้ว นับเป็นสมบัติล้ำค่าที่ประเมินราคาไม่ได้จริง ๆ
ไป๋อวี่เหยาจูงเจียงเทียนเดินเที่ยวในมหาวิทยาลัยต่อ
ส่วนใหญ่เป็นเธอที่พูดจ้อไม่หยุด
เจียงเทียนฟังเงียบ ๆ คอยรับคำเป็นครั้งคราว
ในฐานะมหาวิทยาลัยสังกัดมณฑล
มหาวิทยาลัยยุทธ์ไป๋เหอเทียบกับมหาวิทยาลัยยุทธ์เจียงหนานแล้วห่างชั้นกันลิบลับ
แต่นั่นก็เป็นเรื่องดี
ยิ่งไป๋อวี่เหยาพัฒนาที่นี่ได้เร็วเท่าไร พลังของเขาก็ยิ่งเพิ่มขึ้นเร็วเท่านั้น
เมื่อคิดถึงตรงนี้ รอยยิ้มตรงมุมปากของเจียงเทียนก็ยิ่งลึกขึ้นอีกเล็กน้อย
แม้มหาวิทยาลัยยุทธ์เจียงหนานจะมีพื้นที่กว้างใหญ่
แต่ด้วยกำลังขาของไป๋อวี่เหยาและเจียงเทียน ทั้งคู่ก็เดินเที่ยวทั่วมหาวิทยาลัยได้อย่างรวดเร็ว
“สาวน้อยไป๋ ดึกแล้วนะ”
“ฉันคงต้องไปแล้ว”
“จริงสิ นี่ให้เธอ”
เจียงเทียนขยับความคิด นำแหวนสีขาวนวลวงหนึ่งออกจากแหวนมิติแล้วยื่นให้ไป๋อวี่เหยา
ภายในนั้นคือทรัพยากรฝึกฝนที่เขาเตรียมไว้ให้ไป๋อวี่เหยาล่วงหน้า