ชาวิถียุทธ์เป็นของวิเศษที่ล้ำค่าอย่างยิ่ง
มันสามารถเพิ่มความเข้าใจของผู้ฝึกยุทธ์ได้ชั่วคราว
ในอดีตมีผู้แข็งแกร่งมากมายอาศัยสิ่งนี้
ไม่ก็หยั่งรู้เจตจำนงกระบี่ ไม่ก็ทะลวงขีดจำกัดของตนเอง
กล่าวได้ว่า หากได้ครอบครองสิ่งนี้ ย่อมพัฒนาขึ้นอย่างมหาศาล
แต่ชาวิถียุทธ์มีผลผลิตน้อยยิ่งนัก
ผลผลิตในแต่ละปีนับเป็นใบ ๆ เท่านั้น
อีกทั้งยังถูกควบคุมไว้อย่างแน่นหนาในมือของขุมกำลังชั้นยอด
แต่ตอนนี้หอเจินอู่กลับมอบมันให้เจียงเทียนเช่นนี้
ความใจกว้างของพวกเขาช่างน่าตะลึงจริง ๆ
“น้องเจียงนี่โชคดีจริง ๆ...”
โจวจ้านจ้องใบชานั้น พลางอดทอดถอนใจไม่ได้
อย่าว่าแต่เขาซึ่งเป็นปรมาจารย์ขั้นแปดเลย
ต่อให้เป็นปรมาจารย์ใหญ่ขั้นเก้า ก็ยังยากจะต้านทานเสน่ห์ของชาวิถียุทธ์นี้
เวลานี้ซุนเหอและคนอื่น ๆ ต่างได้สติ พากันแสดงความยินดีกับเจียงเทียน
“หัวหน้าเจียง ยินดีด้วยครับ!”
“ได้ใบชานี้ไป ฝีมือของหัวหน้าเจียงจะต้องก้าวหน้าไปอีกขั้นแน่!”
“ขุมกำลังของจอมยุทธ์ศักดิ์สิทธิ์ลงมือทั้งที ไม่ธรรมดาจริง ๆ!”
เสียงแสดงความยินดีดังขึ้นไม่ขาดสาย
เจียงเทียนฟังคำยินดีเหล่านั้นแล้วยิ้มรับ ก่อนที่จิตใจจะค่อย ๆ สงบลง
เขาค่อย ๆ ปิดฝากล่องกลับดังเดิม กั้นกลิ่นหอมของชาอันชวนให้จิตใจหวั่นไหวเอาไว้
หลังจัดการทุกอย่างเสร็จ จู่ ๆ เขาก็นึกอะไรขึ้นได้ จึงหันไปมองโจวจ้านที่อยู่ข้าง ๆ
“พี่โจว ผมมีเรื่องอยากขอคำแนะนำหน่อยครับ”
“พอจะไปคุยกันสักครู่ได้ไหมครับ?”
โจวจ้านชะงักเล็กน้อย ก่อนพยักหน้า
ทั้งสองเดินเข้าไปในห้องสงบข้างห้องฝึกซ้อม
เมื่อปิดประตูแล้ว โจวจ้านก็มองเจียงเทียนด้วยความสงสัยเล็กน้อย