การฝึกอบรมยอดอัจฉริยะเป็นการฝึกพิเศษที่เขตทหารตะวันออกเฉียงใต้จัดขึ้นเป็นประจำทุกปี
โดยเชิญนักศึกษาใหม่ที่มีผลงานโดดเด่นจากมหาวิทยาลัยต่าง ๆ ในภูมิภาคตะวันออกเฉียงใต้มาร่วมฝึกโดยเฉพาะ
ไป๋อวี่เหยาได้อันดับหนึ่งในการประลองใหญ่ของนักศึกษาใหม่มหาวิทยาลัยยุทธ์เจียงหนาน
แน่นอนว่าเธอย่อมได้รับโควตานี้เช่นกัน
จังหวะนั้นเอง
โทรศัพท์มือถือของไป๋อวี่เหยาก็ดังขึ้นกะทันหัน
เธอรีบเดินเข้าไปหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู
เป็นข้อความจากเจียงเทียน
“คุณปู่เจียงมาถึงแล้ว!”
พอเห็นข้อความ ดวงตาของไป๋อวี่เหยาก็เป็นประกาย
เธอรีบเก็บข้าวของในห้องฝึก แล้ววิ่งลงไปชั้นล่าง
ไม่นานนัก
ภายในมหาวิทยาลัย
ไป๋อวี่เหยามองเห็นร่างคุ้นตาอยู่ไกล ๆ
เจียงเทียนยืนเอามือไพล่หลังอยู่ใต้ต้นอู๋ถง
แสงจันทร์ลอดผ่านช่องว่างระหว่างใบไม้ สาดลงบนร่างของเขาจนเกิดเงาแสงพร่าเป็นจุด ๆ
“คุณปู่เจียง!”
ไป๋อวี่เหยาวิ่งเหยาะ ๆ เข้าไปหา น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความยินดี
“ช้า ๆ หน่อย สาวน้อยไป๋”
“ฉันไม่หนีไปไหนหรอก”
เจียงเทียนเงยหน้าขึ้นตามเสียง เรียกรอยยิ้มพร้อมโบกมือให้เธอ
“นาน ๆ ทีคุณปู่เจียงจะมาเยี่ยมฉันสักครั้ง”
“ฉันก็ต้องใช้เวลากับคุณปู่เจียงให้คุ้มสิคะ”
ไป๋อวี่เหยาหยุดยืนตรงหน้าเขา ยิ้มจนดวงตาโค้งเป็นจันทร์เสี้ยว
“เด็กคนนี้นี่ พูดจาหวานจริง ๆ”
เจียงเทียนยิ้มพลางส่ายหน้า
จากนั้นเขาก็เดินเล่นไปทั่วมหาวิทยาลัยเป็นเพื่อนเธอ โดยมีไป๋อวี่เหยานำทาง
แสงจันทร์สว่างกระจ่างราวสายน้ำ
ทั้งสองเดินไปตามทางร่มครึ้มภายในมหาวิทยาลัย
ไป๋อวี่เหยาชี้อาคารข้างทาง พลางเล่าเรื่องสนุก ๆ ในมหาวิทยาลัยให้ฟังไม่หยุด