ไม่ใช่แค่เฉิงสือที่กำลังดึงฉินซินขึ้นมา ฉินซินก็ปีนขึ้นมาเร็วไม่ยิ่งหย่อนกว่ากัน ไม่ช้าพรานร่างสูงใหญ่คนนี้ก็ปีนขึ้นมาถึงตัวเฉิงสือ มือข้างหนึ่งคว้าประตู อีกข้างจับขอบ ดูท่าจะขึ้นมาได้อีกไม่ช้า
แต่เวลานั้นเอง เฉิงสือกลับขมวดคิ้วแน่นจนกล้ามปรากฏชัด ยื่นมือออกไปปฏิเสธฉินซินโดยตรง
ฉินซินอึ้งงัน มองเฉิงสือด้วยความตกตะลึง "นายยังสงสัยฉันอยู่อีกเหรอ?"
เฉิงสือส่ายหัว ลดมือที่ตั้งขึ้นลงมาแบน ๆ แล้วเอ่ยด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
"ผมเชื่อคนง่ายอยู่หรอก แต่เรื่องตอนนี้มันไม่เกี่ยวกับความไว้ใจ
ถ้านายอยากเข้ามา ต้องจ่ายค่าตั๋วก่อน"
"???' ฉินซินมึนงง กระพริบตาปริบ ๆ ใช้เวลาหลายวินาทีก่อนจะรู้ตัวว่าค่าตั๋วที่ว่าคืออะไร
ไม่ใช่เหรอ ผู้ถักทอโชคชะตา นายมลทินจริง ๆ สินะ?
ฉันถึงกับเริ่มหลอกตัวเอง พยายามโน้มน้าวตัวเองว่าเป็นเพราะตาฉันเลอะมองไม่ออกว่าใครคือโชคชะตา ว่านายผู้ถักทอโชคชะตาคนนี้แหละ อาจแค่สวมเสื้อคลุมของความมลทินเพื่อปกปิดแก่นแท้ของความว่างเปล่าก็ได้ ผลปรากฏว่า นายรอฉันอยู่แบบนี้เอง?
ใช่ แม้ชีวิตนี้จะเป็นที่ที่นายช่วยไว้จริง แต่เรื่องเงิน... การจ่ายแบบนี้มันอึดอัดชะมัด
ใบหน้าฉินซินเข้มคล้ำ เขามองเฉิงสือด้วยสีหน้าแปลกประหลาด ระยะที่อยู่ห่างเพียงคืบมือ เข้าก้าวเดียวก็กระโดดขึ้นไปได้ แถมมั่นใจเต็มร้อยว่าตัวเองตอนนี้เบียดประตูนี้เปิดต่อหน้าเฉิงสือได้โดยแทบไม่เสียแรง แต่เขาก็ไม่ได้ทำ ยังเลือกที่จะยอม
ส่วนการยอมจำนนนี้ มันเพื่อ 'ซื้อชีวิต' หรือเพื่ออย่างอื่น ไม่มีใครรู้ สีหน้าของเขาซับซ้อนเกินตีความ