"ไม่เลว บางทีความเข้าใจของทั้งคุณและฉันต่อพวกพระองค์อาจผิดไปเสียหมด เมื่อชิ้นเนื้อทั้งปวงในจักรวาลถูกประกอบเข้าด้วยกัน สิ่งที่ดำรงอยู่นั้นต่างหากคือพวกพระองค์ที่แท้จริง และนี่ยังอธิบายได้อีกว่าเหตุใดโลกของคุณที่ดับสูญคือ[ระเบียบ] แต่โลกของฉันที่ดับสูญกลับเป็น[ความเสื่อมสลาย]!
ยังมีอีก......สิ่งที่เธอพูดถึง นั่นคือ[อนุสัญญา]
เธอรู้จักสิ่งนี้จริง ๆ สินะ ฉันสงสัยมาตลอดว่าทวยเทพทำไมต้องลงนามใน[อนุสัญญา]เพื่อผูกมัดตัวเองด้วย......
อ้าว? สายตาแบบนั้นของเธอ เธอไม่รู้เรื่องนี้เหรอ?
ไม่ใช่สิ เธอสงสัยว่าฉันรู้ได้อย่างไรใช่ไหม?
เฮ้ ถ้าจะเล่าก็ขำนะ เรื่องนี้เป็นเรื่องเดียวที่องค์ผู้อุปถัมภ์ของฉันบอกกับฉัน พระองค์ตรัสว่า[อนุสัญญา]คือพันธนาการที่ยิ่งใหญ่ที่สุดต่อพระองค์"
เฉิงสือตกตะลึงงัน "[สงคราม]?"
"ไม่เลว ก็คือ[สงคราม]นั่นแหละ ดังนั้นฉันจึงคิดว่า ถ้า[อนุสัญญา]ผูกมัดเพียงพระองค์องค์เดียว พระองค์ย่อมไม่มีทางลงนามในสัญญาแบบนี้ แต่ถ้า[อนุสัญญา]ผูกมัดเทพเจ้าทุกพระองค์ พวกพระองค์ก็ดูจะไม่มีความจำเป็นต้องบังคับสร้างพันธนาการขึ้นมาขังตัวเอง
แต่ถ้า......ฉันหมายถึง ถ้านะ ข้อจำกัดของ[อนุสัญญา]เป็นเพียงผลข้างเคียง และจุดประสงค์ที่แท้จริงคือการหลอมรวมพลังของทวยเทพเข้าด้วยกัน เพื่อสร้างเทพชิ้นเนื้อภายในเส้นเวลานับไม่ถ้วนของจักรวาล......
เธอว่า มีความเป็นไปได้แบบนั้นไหม!?"
"!!!!!!"
มีสิ มีมากเลย!
เฉิงสือแทบรู้สึกว่าแก่นแท้ของ[อนุสัญญา]ที่ไขว้เขวมาตลอด ในวันนี้ ณ วินาทีนี้ ถูกฉินซินเดาออกมาตรง ๆ ซะแล้ว!
ทำไมถึงพูดแบบนั้น เพราะว่า......[สัจธรรม]!
[สัจธรรม]ย่อมเป็นเทพที่เข้าใจเรื่องชิ้นเนื้อดีที่สุดในบรรดาทวยเทพ และจุดประสงค์หนึ่งของ[อนุสัญญา]ก็คือการเข้าใกล้[แหล่งกำเนิดแท้จริง]ผู้ทรงฤทธิ์ไร้ขอบเขตนั่นเอง การหลอมรวมศรัทธาก็เป็นหนึ่งในวิธีที่[สัจธรรม]ผลักดันภายใต้บริบทแบบนี้