ไม่ทันจะผ่านไปสองวินาที ประตูห้องก็ถูกเปิดกระแทกออกตรง ๆ เสียงหญิงสาวกังวลแต่แววดวงใสสุขภาพดีดังมาก่อน แล้วหญิงสาวผู้ผ้าดำปิดตาคนหนึ่งก็ชักกระโปรงผ้าซิ่นดำขาดรุ่งริ่งวิ่งเข้ามาในห้อง
"ฉินซิน!! นายใช่ไหม?"
เธอเห็นฉินซินที่นอนแน่นิ่งอยู่บนพื้นตั้งแต่ก้าวเข้ามา จึงไม่ประมาท หยิบยาฟื้นฟูออกมาจากมิติส่วนตัวทันที
แต่เมื่อเธอสัมผัสได้ว่าตอนนี้มีใครคนหนึ่งยืนอ้าปากค้างมองเธออยู่ที่มุมห้อง เธอก็หยุดคิดไปครู่หนึ่ง แล้วยิ่งตกใจกว่าเดิม
"เฉิงสือ?"
ดวงตาที่ถูกผ้าดำรัดแน่นค่อย ๆ "มอง" ลงไปที่ขาของเฉิงสือ สายตาเหมือนหยุดค้างอยู่ที่เท้าของเขา
"เท้าคู่นั้น... มันเป็นของนายเหรอ?"
"???"
เท้าอะไร?
เท้าของใคร?
ผมไม่มีเท้า!
เฉิงสือมึนตึ้บ สมองยังไม่ทันคิดอะไร สัญชาตญาณก็อยากโยนความผิดให้คนอื่นก่อน แต่พอรู้ตัวว่าตอนนี้เขาก็ไม่มีอะไรจะโยนให้ใครอยู่แล้ว ก็รีบก้มมองเท้าตัวเองทันที
ไม่รู้ทำไม ใต้ "สายตา" ของผู้เล่นหญิงคนนี้ เขากะพริบตาแล้วอยากซ่อนเท้าตัวเองเอาไว้ให้พ้น ๆ แต่แล้วเขาก็รู้สึกได้ว่า "เท้า" ที่เธอพูดถึงคงไม่ใช่เท้าที่เขามีอยู่ตอนนี้ แต่เป็น... เท้าในคำทำนายสินะ?
เธอเห็นเขาในคำทำนาย?
เป็นไปได้ และเป็นไปได้สูงมาก เพราะเธอคือผู้พยากรณ์ ผู้ถูกเลือกแห่ง[โชคชะตา] นางเอกที่ถูกเรียกว่า "คนตาบอด" — อานหมิงอวี่
ใช่แล้ว เฉิงสือจำได้ว่าเธอคืออานหมิงอวี่
จริง ๆ เขาไม่เคยเห็นตัวคนตาบอดมาก่อน ถ้าดูจากภาพลักษณ์อย่างเดียว เขาก็ไม่มีทางนึกถึงคนตาบอดได้ในตอนแรก เพราะโลกใบนี้คนแต่งตัวแปลก ๆ เยอะเหลือเกิน ไม่มีใครรู้ว่าเพื่อนร่วมทีมบางคนใส่เสื้อผ้าแปลกตากันไปเพื่อซ่อนอะไรกันแน่
แต่พอได้ยินเสียงที่คุ้นหูขึ้นมา เฉิงสือก็เติมภาพคนตาบอดที่เคยว่างเปล่าในหัวให้สมบูรณ์ในทันที และยืนยันได้ว่าคนตรงหน้าคืออานหมิงอวี่คนที่เคยโทรหากัน