แห้งผาก อย่างถึงขั้นสุดของความแห้งผาก
ประสาทสัมผัสทั้งห้าเพิ่งฟื้นคืน เฉิงสือก็พบว่าที่ที่ตนอยู่นั้นร้อนอบอ้าวสุด ๆ อากาศแห้งผากนั้นเมื่อถูกสูดเข้าโพรงจมูกไปแวบเดียว ก็เหมือนกระหายน้ำยิ่งกว่าร่างเนื้อหนังที่หล่อหลอมจากเลือดเนื้อนี้เสียอีก แทะเซาะความชุ่มชื้นที่หลงเหลืออยู่เสี้ยวสุดท้ายจากเยื่อบุในจมูกไปจนหมดสิ้น
จิตสำนึกตื่นขึ้นตามมาติด ๆ เขารู้สึกเหมือนมีอะไรตึงในโพรงจมูก สะดุ้งมือหน้าโดยสัญชาตญาณ ยังไม่ทันจะรู้ตัวว่าเกิดอะไรขึ้น ความอบอุ่นร้อนฉ่านก็ไหลออกมาจากโพรงจมูก
เลือดกำเดาไหล
เฉิงสือสะดุ้งเฮือก ลืมตาขึ้นทันควัน แต่กลับไม่เสียเวลาสนใจสายเลือดที่ไหลผ่านริมฝีปากลงคางจนหยดลงพื้นไปสองสาย กลับรีบควักนาฬิกาข้อมือออกมาทันที มองเวลาในหน้าปัด
ในกับดักของ[เวลา]ไม่มีใครมีสิทธิ์มองข้ามเวลา
แต่เมื่อมองไปครั้งนั้น เกือบทำให้วิญญาณในร่างของเขาหลุดออกจากกาย
7:59:55!
อีกแค่ 5 วินาทีก็จะถึงยามตรง!
แย่แล้ว นั่งรอความตายแบบนี้ไม่ได้!
เส้นประสาทของเฉิงสือตึงขึ้นทันที ยามตรงสำคัญยิ่งกับ[เวลา] เพราะเทวบัญชาของพระองค์คือความแม่นยำและการตรงต่อเวลา ดังนั้นในกับดักของ[เวลา] ทุกยามตรงต้องได้รับความระมัดระวังเป็นพิเศษ
ยิ่งไปกว่านั้นในการทดสอบเมื่อสองรอบก่อน การลงมือสุดฉูดฉาดของนักเดินทางแห่งกาลเวลาอย่างเจียงฉื่อ ยิ่งทำให้เฉิงสือเฝ้าระวังยามตรงแรกสุดของการเปิดเกมเป็นอย่างมาก
ฉะนั้นวินาทีที่หยิบนาฬิกาขึ้นมาดูเวลา นักผจญภัยผู้ระมัดระวังก็รื้อหอกยาวเล่มหนึ่งออกมาทันที ไม่แม้แต่จะเหลือบมองก็ฟาดกวาดไปยังด้านหลังตัวเอง
มีคนอยู่ข้างหลังเขา!
แม้ตั้งแต่ลืมตาจนถึงฟาดกวาดจะใช้เวลาไม่เกิน 2 วินาที แต่ภายใน 2 วินาทีนั้น เฉิงสือก็ใช้หางตาสำรวจรอบตัวครบถ้วนแล้ว
สถานที่ที่เขาอยู่คือโรงแรมเก่ากร่อนหลังหนึ่งอย่างไม่ต้องสงสัย ทั้งกำแพงดินโคลนและที่นอนกระดานไม้ผุที่ประกอบขึ้นอย่างหยาบ ๆ บอกเฉิงสือได้ว่าจุดเริ่มต้นการทดสอบครั้งนี้ไม่ได้หรูหราอะไร และเตียงกระดานไม้สองตัวที่อยู่ชิดกันตรงหน้าก็บอกข้อมูลหนึ่งอย่าง คือนี่คือห้องพักสำหรับสองคน