ในหมู่ผู้เล่นขั้นสุดยอด มีคนไม่กี่คนที่รู้ความลับเบื้องหลังของเจินซินและเจินอี้ คนตาบอดถือเป็นหนึ่งในนั้น และราชามังกรก็เช่นกัน
เขาเคยแลกเปลี่ยนความทรงจำกับเจินซิน เมื่อผู้ถูกเลือกแห่ง[ลวงตา]คนเดิมเล่าเรื่องของตัวเองและน้องสาวให้หลี่จิ่งหมิงฟัง หลี่จิ่งหมิงตกใจอย่างมาก ช่วงเวลานั้นเขาแม้คิดว่าถ้าอยากได้ศรัทธาที่สองในเกมนี้ คงต้องแยกร่างออกมาเป็นอีกบุคลิกหนึ่งเท่านั้น
โชคดีที่การเข้าเฝ้า[ลวงตา]ในเวลาต่อมาบอกว่าไม่ต้องถึงขั้นนั้นเลย เจินซินกับเจินอี้เป็นเพียงการทดลองเล็ก ๆ ที่พระองค์ทำลงมืออย่างขบเข็ญเมื่ออารมณ์พลุ่กพล่านขึ้นมาเท่านั้น
ดังนั้นเมื่อเฉิงสือบอกว่าเขาหลอมรวม[ลวงตา]เข้ากับ[โชคชะตา] เข้าให้เขาเชื่อทันที ไม่ใช่เพียงเพราะรู้ว่า[ลวงตา]เคยมีเจตนาอยากรวมเข้ากับ[โชคชะตา] แต่ยังเพราะเขารู้ว่า...[โชคชะตา]เคยเรียกเข้าเฝ้าเฉิงสือ!
นี่คือข้อเท็จจริงที่หลายคนเล่าปากต่อปาก และเป็นความจริงที่เฉิงสือยืนยันด้วยปากตัวเองในสมาคมยงเหริน
เทพองค์ที่สองแห่ง[ความว่างเปล่า]ผู้ลึกลับนั้น คือ[โชคชะตา] แม้แต่ผู้ถูกเลือกของพระองค์เองยังไม่เคยถูกเรียกเข้าเฝ้า แต่กลับเรียกผู้ถักทอโชคชะตาที่ไม่มีชื่อบนบันไดอันดับใด เหตุผลเพียงข้อนี้ก็เพียงพอทำให้คนอื่นเกิดการสันนิษฐานกันสารพัดแบบ
หลี่จิ่งหมิงเข้าใจในทันที ว่าแล้วผู้ถักทอโชคชะตาคนนี้ถึงได้เชี่ยวชาญเรื่องการหลอกลวงนัก เพราะแท้จริงเขาก็คือนักต้มตุ๋นมาแต่แรก
แต่เร็ว ๆ นี้เอง ก่อนที่เฉิงสือจะได้ทำปฏิกิริยาอะไร เขาก็ขมวดคิ้วเล็กน้อย "อืม ความทรงจำที่ฉันให้ไปดูเหมือนจะไม่พอแลกกับความทรงจำของนาย ให้ฉันคิดดูว่าควรแบ่งปันอะไรเพิ่มเติมให้ดี..."
"?" เฉิงสืออึ้ง เขาไม่คิดว่าแผนของตัวเองจะงอกผลลัพธ์พิเศษออกมาด้วย?
ใช่ แผน
เฉิงสือไม่ได้มาเล่นเกมเปิดใจกันจริง ๆ หรอก เขามีการไล่เลียงของตัวเอง
ประการแรก เมื่อการปะทะสังสรรค์กับผู้เล่นขั้นสุดยอดมากขึ้นเรื่อย ๆ ตัวตนผู้ถือศรัทธาคู่ของเขาย่อมถูกเปิดโปงเต็ม ๆ อยู่ดี ไม่ว่าเขาจะรับบท ปกปิด และปลอมตัวอย่างแนบเนียนแค่ไหน แต่เขาโกหกมาเยอะเกินไป คำโกหกเหล่านั้นย่อมมีวันที่ขัดแย้งกันเองสักวัน