ทุกคนในขบวนรถยืนนิ่งอยู่กับที่ สีหน้าแตกต่างกันไป
อังเฌยกมือกุมขมับ ส่ายหน้าพลางถอนใจ “หมอนี่ก็ยังโหดเหมือนเดิมไม่มีผิด”
“โหดจริง พูดน้อยต่อยหนัก หล่อจนใจละลายเลยอะ” เหวยนีน่าประคองแก้มด้วยสองมือ ทำท่าทางออดอ้อนเต็มที่
ฉินรั่วหลานกอดอก ส่ายหน้ายิ้ม ๆ “มีเพื่อนร่วมทีมแบบนี้แล้วอุ่นใจจริง ๆ”
“พี่หลินเย่เก่งที่สุดเลย!” เสี่ยวหยวนกอดกระถางต้นไม้ ดวงตาเป็นประกาย
“ฮึ” ขวงเถี่ยกอดอก หันหน้าหนี “หมอนั่นได้อวดเท่อีกแล้ว”
ชายหัวโล้นยืนอยู่ท่ามกลางกองเลือด ใบหน้าเปื้อนเลือดไปหมด ร่างกายแข็งทื่อ ลูกตาไม่ขยับอยู่นาน
ฉันเป็นใคร? อยู่ที่ไหน? เมื่อกี้เกิดอะไรขึ้น?
ลูกน้องฉันยี่สิบคนล่ะ?
เมื่อกี้ยังยืนอยู่ข้างหลังฉันอยู่เลย ทำไมพริบตาเดียวถึงกลายเป็นเศษเนื้อไปหมด?
ฉันยังไม่ตื่นใช่ไหม?
ใช่ ต้องเป็นความฝันแน่ ๆ นี่มันฝันบ้า ๆ ชัด ๆ
เขายกมือตบหน้าตัวเองฉาดหนึ่ง เจ็บ
ไม่ใช่ความฝัน
หลินเย่เดินมาหยุดตรงหน้าเขา
“แก... อย่าเข้ามา...” ชายหัวโล้นถอยหลังไปก้าวหนึ่งโดยไม่รู้ตัว ริมฝีปากสั่นระริก
หลินเย่ไม่พูดพร่ำทำเพลง ยกเท้าถีบเข้าใส่
ชายหัวโล้นรู้สึกราวกับถูกรถบรรทุกหนักพุ่งชนตรง ๆ หน้าอกยุบลงไปครึ่งชุ่น ร่างปลิวกระเด็นไปเจ็ดแปดเมตร ไถลครูดพื้นจนเป็นร่อง ก่อนจะกระอักเลือดออกมาพุ่งสูงครึ่งเมตร
หลินเย่เดินตามไป เหยียบหน้าอกเขาไว้ แล้วก้มหน้ากระตุ้นดวงตาหยั่งรู้
【คนรับใช้ปีศาจ: หนิวไหล】
【ขอบเขต: ขั้นหนึ่งระยะต้น】
【ความสามารถ: เสริมพละกำลัง ทำให้ผิวหนังแข็งตัว】
【จุดอ่อน: สติปัญญาต่ำ ไร้สมอง หวาดกลัวพลังศักดิ์สิทธิ์】
【หมายเหตุ: คนธรรมดาที่ได้รับการเสริมพลังด้วย “สัญญาปีศาจ” ของหัวหน้าปีศาจหลี่เจียหาว สมรรถภาพร่างกายเหนือกว่าคนทั่วไปมาก มีลักษณะของปีศาจระดับต่ำ ภักดีต่อหลี่เจียหาวอย่างเด็ดขาด ไม่อาจทรยศได้】