ระหว่างทางจากตำหนักอีฝูกลับหออันเล่อ เซิ่นหนิงฮวานนิ่งเงียบมาตลอด
แสงยามเช้าสาดลอดหมู่ไม้ในลาน ก่อเกิดเงากระจัดกระจายบนใบนาง นางย่างก้าวอย่างสงบ ชายกระโปรงปลิวผ่านแผ่นหินเขียว ท่าทางสง่างามดังเช่นเคย แต่ความคิดล่องลอยไปไกลแล้ว
เกิดใหม่
คำนี้ก้องสะท้อนอยู่ในใจนางไม่หยุดหย่อน
ภาพเลือนลางเหล่านั้นที่ปะทุออกมาจากใจเซิ่นหนิงเย่ว์ก่อนหน้านี้ — ความรุ่งเรืองของเปยฉือหลิงที่ได้บรรดาศักดิ์เป็นกั๋วกงเมื่อชาติก่อน ความงามสง่าในฐานะฮูหยินกั๋วกงของนางเอง และความมุ่งมั่นในใจที่ว่า "ชาตินี้ต้องแย่งมาให้ได้" — ล้วนเป็นหลักฐานที่ปฏิเสธไม่ได้
น้องสาวของนาง
เกิดใหม่!
เพียงแต่ทุกสิ่งหลังจากเกิดใหม่นี้ ดูจะไม่เป็นดั่งใจนางเอาเสียเลย!
เซิ่นหนิงฮวานหรี่ตาลงเล็กน้อย ปิดซ่อนความเย้ยหยันจาง ๆ ในห้วงสายตา ความแตกต่างระหว่างชาติก่อนกับชาตินี้ น้องสาวโง่เขลาคนนั้นทำได้เพียงฉงน ส่วนนางนั้นแม้ไม่รู้ทั้งหมด แต่ก็เข้าใจอยู่บ้าง
น่าสนใจ
น่าสนใจจริง ๆ
เซิ่นหนิงเย่ว์คิดเต็มที่ว่าการเกิดใหม่หนึ่งชาติจะได้กุมความได้เปรียบ ชิงทุกสิ่งของนางไปได้ แต่ไม่รู้ว่าเหตุปัจจัยในโลกนี้ดั่งใยแมงมุมมหึมา กระตุกเส้นหนึ่งทั้งร่างก็ไหว หากนางทำตามเส้นทางชาติก่อนอย่างสงบเสงี่ยม บางทีอาจได้บทสรุปคล้ายคลึงกัน แต่กลับดันจะปีนขึ้นเตียงเปยฉือหลิง ชิงตำแหน่งภรรยาโอรสท่านโหวผู้นี้ — ก้าวเดียวนี้ ก็ทำให้เส้นใยทั้งหลายปั่นป่วนไปหมดแล้ว
ชาติก่อน เปยฉือหลิงก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งสูงทีละขั้นได้อย่างไร?
เซิ่นหนิงฮวานนึกทบทวนภาพที่วาบขึ้นในใจเซิ่นหนิงเย่ว์อย่างละเอียด — ยุทธการชายแดน การช่วงชิงในราชสำนัก ความโปรดปรานจากฝ่าบาท... ดูเหมือนสมเหตุสมผล แต่เมื่อขบคิดอย่างถี่ถ้วน ทุกจุดเปลี่ยนสำคัญ ล้วนดูจะมีเงาของนางแฝงอยู่เบื้องหลัง คอยประสานจัดการ
ใช่แล้ว
ชาติก่อนนางแต่งงานกับเปยฉือหลิงแล้ว
ด้วยนิสัยของนาง เมื่อเป็นสามีภรรยากันแล้ว ย่อมทุ่มเทช่วยเหลืออย่างเต็มที่ ด้วยเล่ห์เหลี่ยมและเครือข่ายของนาง ทั้งช่วยเขาเกลี่ยกล่อมในราชสำนัก คอยปักหลักมั่นคงในเรือนหลัง อีกทั้งยังวางแผนกลยุทธ์ให้เขา... คิดว่านางทำไว้ไม่น้อยทีเดียว