การกลับเรือนเดิม หรือที่เรียกว่า "การกลับเยี่ยมบ้าน" เป็นธรรมเนียมที่เจ้าสาวจะพาสามีกลับไปเยี่ยมบิดามารดาของตนเป็นครั้งแรกหลังแต่งงาน โดยมักจัดขึ้นหลังจากวันแต่งงานสามวัน จึงได้ชื่อว่า "สามวันกลับเยี่ยมบ้าน" หรือ "กลับบ้านสามวัน" พิธีนี้มิใช่เพียงแต่เป็นการแจ้งให้ทางฝ่ายหญิงทราบถึงความปลอดภัยและแสดงชีวิตหลังแต่งงานของเจ้าสาวเท่านั้น หากแต่ยังเป็นการมีปฏิสัมพันธ์อย่างเป็นทางการครั้งแรกระหว่างสองตระกูลอีกด้วย
ยามเช้า ณ หออันเล่อ
เซิ่นหนิงฮวานแต่งเนื้อแต่งตัวเสร็จเรียบร้อยแล้ว กำลังให้สาวใช้คอยปรนนิบัติเปลี่ยนเครื่องแต่งกาย
วันนี้นางสวมชุดกระโปรงยาวผ้าแพรเนื้อดีสีบัวโรยปักลายดอกแมกโนเลีย ภายนอกสวมเสื้อคลุมบาง ๆ สีขาวนวลขลิบด้วยเส้นเงิน ชายผมเกล้าอย่างเรียบร้อย มีเพียงปิ่นปักผมทองคำฝังหยกเขียวรูปดอกไม้กับดอกแมกโนเลียสดสองสามดอก ประณีตงดงามแต่แฝงไว้ซึ่งความเคร่งขรึม
เปยฉือจิ้งเดินออกมาจากหลังฉากกั้น เปลี่ยนเป็นชุดคลุมผ้าแพรสีฟ้าหม่น เอวคาดหยกขาวมันวาว ผมดำขลับรวบขึ้นด้วยปิ่นหยก ทั้งร่างดูงดงามอ่อนโยน สมกับเป็นบุตรเขยหน้าใหม่ที่มีความสุข
"วันนี้ชุดของท่านหญิงงดงามยิ่งนัก" เขาเดินมาด้านหลังนาง มองนางในกระจก ดวงตาเปี่ยมด้วยรอยยิ้ม
เซิ่นหนิงฮวานเหลียวมองเขาผ่านกระจก มุมปากโค้งขึ้นเล็กน้อย "วันนี้ท่านก็ดูสดชื่นดี"
ทั้งสองสบตากันแล้วยิ้มให้กัน
ในอากาศอบอวลไปด้วยความอบอุ่นอ่อนหวานอันเป็นเอกลักษณ์ของคู่บ่าวสาว
สาวใช้นำกล่องไม้แดงแกะสลักมาให้ เซิ่นหนิงฮวานรับมาเปิดออก ภายในเรียงรายไปด้วยรายการของกำนัลที่จะนำกลับไปบ้านเดิมวันนี้อย่างเป็นระเบียบ
"ท่านพ่อชอบชา ข้าจึงเตรียมชาหลงจิ่งชุนชาที่ดีที่สุดมาชุดหนึ่งพร้อมกับชุดน้ำชาเซรามิกสีม่วง ส่วนอนุฝาง... ตามธรรมเนียมแล้ว เตรียมผ้าแพรสี่สีกับขนมสองกล่อง ส่วนพี่ใหญ่เพิ่งกลับมาจากที่อื่น ข้าจึงเลือกหินหมึกตวนที่มีคุณภาพกับกระดาษเฉิงซินถังมาสองสามแผ่น"
น้ำเสียงของนางอ่อนโยน ชัดเจน คำนึงถึงความชอบและฐานะของผู้รับของกำนัลทุกคน
รอบคอบเช่นนี้