พิธีประกาศรายชื่อผู้สอบผ่าน ดำเนินไปตลอดครึ่งวันเต็ม
ตั้งแต่สามอันดับแรก ไปจนถึงเจ็ดสิบหกคนในลำดับที่สอง และอีกหนึ่งร้อยแปดสิบสองคนในลำดับที่สาม รวมทั้งสิ้นสองร้อยหกสิบเอ็ดคนบัณฑิตใหม่ ต่างก้าวไปยังกลางลานกว้างทีละคน คำนับขอบพระทัย แล้วถอยกลับไปยังที่ของตน
เสียงของจางสื่อลั้งเริ่มแหบพร่าไปบ้างแล้ว แต่ยังคงกังวานชัดถ้อยชัดคำ ทีละคำหลุดออกมาราวกับตอกตะปูลงบนไม้ หนักแน่นและมั่นคง
เมื่ออ่านนามสุดท้ายจบ ภายในลานกว้างก็เงียบลงชั่วขณะ
แล้ว——
“ขอขอบพระคุณพระมหากรุณาธิคุณ ทรงพระเจริญ ทรงพระเจริญ ทรงพระเจริญ——”
เสียงนับร้อยประสานเป็นกระแสเดียว ดังก้องกังวานอยู่เหนือลานกว้างนานนัก
ในเสียงนั้นมีทั้งความซาบซึ้ง ความเกรงขาม ความตื่นเต้น และความหลากหลายของอารมณ์ของผู้ที่ทุ่มเทสิบปีสุดท้ายก็สมหวัง บางคนร้องไปพลางร้องไห้ไปพลาง เสียงสะอื้นที่ยากจะเก็บกลั้นปนอยู่ในนั้น บางคนตะโกนก้องกังวานเป็นพิเศษ ประหนึ่งจะระบายความทุกข์ทรมาน ค่ำคืนที่อดหลับอดนอน และสายตาดูแคลนที่เคยได้รับมาตลอดหลายปี ให้หลุดลอยออกไปให้หมด
องค์ฮ่องเต้เฒ่าทรงผงกพระพักตร์เล็กน้อย
แล้วเสด็จพระดำเนินกลับ
ท่ามกลางหมู่ขันทีที่แวดล้อม ทรงพระดำเนินไปยังพระตำหนักเฉียนชิงอย่างช้า ๆ พระปฤษฎางค์สีเหลืองอร่ามค่อย ๆ เลือนหายไปในความลึกของประตูตำหนัก
เสียงดนตรีพิธีการดังขึ้นอีกครั้ง
ยิ่งกว่าคราก่อนด้วยความศักดิ์สิทธิ์และยิ่งใหญ่ ระฆังกับกลองบรรเลงพร้อมเพรียง เครื่องสายและขลุ่ยร่วมบรรเลงประสานกัน
เสียงดนตรีหลั่งไหลมาจากทั่วลานกว้าง ดั่งคลื่นซัดเข้าหาฝั่งทีละชั้น ท่วมท้นทุกผู้คนให้จมอยู่ในความสง่างามและความปีติยินดีนี้
พิธีประกาศรายชื่อผู้สอบผ่าน!
สำเร็จลุล่วง!
แต่ความคึกคักของวันนี้ เพิ่งจะเริ่มต้นเท่านั้น
เมื่ออ่านนามเสร็จสิ้น บัญชีรายชื่อทองคำก็จะถูกเชิญออกจากวังอย่างเป็นทางการ นำไปติดไว้ที่กำแพงพระราชวัง
นี่ต่างหากคือ "ชื่อติดบัญชีทองคำ" อย่างแท้จริง!
