เมืองลั่วเซีย
เพราะก่อนหน้านี้มีนกพิราบสื่อสาร กู้หลินจึงหาบ้านกู้เจอได้ไม่ยาก
ย่านการค้าแห่งนี้ส่วนใหญ่เป็นที่พักของครอบครัวสมาชิกวัดตะวันออก บ้านใหม่ของตระกูลกู้เป็นคฤหาสน์สามชั้น มีกำแพงอักษรมงคล หลังคาโค้งงอน ภายในลานยังปลูกไผ่เขียวและไม้ดอกไม้ประดับ
แม้จะกล่าวว่าแคว้นฉู่โจวอยู่อาศัยลำบาก แต่ด้วยการทุ่มสุดตัวในบ่อนพนันตอนแข่งขันคัดเลือก คว้าเงินก้อนโตห้าหมื่นเก้าพันตำลึงมาได้ การซื้อบ้านในเมืองลั่วเซียที่ดินแพงลิ่วจึงไม่ใช่ปัญหา และครอบครัวของสมาชิกสำนักศักดิ์สิทธิ์ยังได้รับส่วนลดร้อยละสามสิบอีกด้วย
"หลินเอ๋อร์!"
โจวม่านได้ยินเสียงจึงรีบวิ่งออกมา
เห็นนางแต่งตัวด้วยเครื่องประดับระยิบระยับ ต่างหู สร้อยคอ กำไล มีครบครัน แต่งหน้าทาปาก ชุดกระโปรงหรูหรา
กู้ฉางชวนได้ยินเสียงก็เดินตามมา
"ท่านพ่อ ตำแหน่งขุนนางของท่านเป็นอย่างไรบ้าง?" กู้หลินถาม
กู้ฉางชวนอดไม่ได้ที่จะยืดอกขึ้น ยกมือไว้ข้างหลัง แล้วกล่าวเสียงดังว่า
"ขุนนางชั้นแปดผู้ช่วยราชการแห่งแคว้นฉู่โจว"
พูดจบก็ยกมือคารวะนภา "ได้รับเงินเดือนจากราชวงศ์เทพ ได้รับพระมหากรุณาธิคุณ แน่นอนว่าต้องทุ่มเทเพื่อราษฎร ดำรงตำแหน่งก็ต้องปฏิบัติหน้าที่......"
กู้หลินยิ้มแล้วขัดขึ้นว่า
"ฟังจากตำแหน่งก็รู้ว่าเป็นตำแหน่งว่าง"
ทันใดนั้น กู้ฉางชวนก็ส่ายหน้าและถอนหายใจ
"เป็นตำแหน่งว่างจริงๆ ไม่มีอำนาจใดๆ เลย ไม่ต้องเข้าเวร ไม่ต้องไปที่ว่าการ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการแตะต้องเอกสารราชการ รับเงินเดือนจากราชวงศ์เทพไปเปล่าๆ ข้ารู้สึกเป็นหนี้บุญคุณแผ่นดินนัก"
"พอแล้ว" โจวม่านเหลือบตามองเขาหนึ่งที "เจ้าไปเข้าใจความซับซ้อนในวงการขุนนางได้อย่างไร? ตำแหน่งว่างดีจะตาย ไม่ต้องทำงาน ไม่ต้องรับผิดชอบ ออกไปข้างนอกก็ยังมีบรรดาศักดิ์ขุนนางชั้นแปดติดตัว"
"ตามข้าไปทำอาหารเย็นมื้อใหญ่ให้หลินเอ๋อร์กินเถอะ"