วิธีทำเต้าหู้แห้งกับเต้าหู้แทบไม่ต่างกัน มีเพียงขั้นตอนสุดท้ายที่ไม่เหมือนกัน
แม่พิมพ์สำหรับขึ้นรูปก็แตกต่างกันด้วย
“พวกเราไปหาช่างไม้เกากันก่อน ให้เขาทำแม่พิมพ์เต้าหู้แห้งเฉพาะทางให้ฉันสักสองสามอัน”
หยางเฟิงกล่าว
“แม่พิมพ์อะไรหรือ?”
จางเฉวียนถามอย่างสงสัย
“กรอบไม้สี่เหลี่ยมสี่อัน ต้องมีแผ่นรองด้านล่าง แล้วเจาะรูเล็ก ๆ ให้ทั่วรอบแผ่น”
หยางเฟิงใช้มือวาดให้ดู แต่คนตรงหน้าก็ยังทำหน้างุนงงกันหมด
ช่างเถอะ เดี๋ยวค่อยวาดแบบให้ดูตรง ๆ
จากนั้นทั้งสามก็แยกย้ายกัน เหอต้าลวี่ถือใบเบิกของจางเฉวียนไปที่ยุ้งฉางเพื่อขนถั่วเหลืองมาหนึ่งร้อยชั่ง
เหอต้าลวี่รับหน้าที่แช่ถั่ว ส่วนจางเฉวียนไปกับหยางเฟิงเพื่อหาช่างไม้เกามาทำแม่พิมพ์
ลับขวานเสียก่อน ค่อยไปฟันฟืน ย่อมไม่เสียเวลา
กะว่าทำงานเตรียมการให้เสร็จได้ภายในวันเดียว
“อาเกา ยุ่งอยู่หรือ? มีงานด่วนอยากรบกวนให้ช่วยหน่อย”
หยางเฟิงเพิ่งก้าวเข้าลานบ้าน ก็ยื่นบุหรี่หร่วนหมู่ตานให้ช่างไม้เกาสองซอง
พอช่างไม้เกาเห็นบุหรี่ ตาก็เป็นประกายทันที
บุหรี่หร่วนหมู่ตานซองหนึ่งราคาหลายเหมา
มีแค่เจ้าหน้าที่ตำบลกับจางเฉวียนและเหอเหล่าเหนียนเท่านั้นที่สูบไหว
ปกติตัวเขาเองสูบแต่บุหรี่ราคาถูกซองละไม่กี่เฟิน
“งานอะไรล่ะ ว่ามาเลย”
ช่างไม้เกาพยักหน้ารัว ๆ รับปากว่างานไม้แบบไหนก็ไม่มีทางเกินมือเขา
“ไม่ใช่งานไม้ซับซ้อนอะไรหรอก แค่ทำกล่องไม้สี่เหลี่ยมสักสองสามใบ”
หยางเฟิงหยิบฟืนท่อนหนึ่งมาก้มวาดแบบบนพื้น
เป็นกรอบสี่เหลี่ยม แผ่นรองด้านล่างต้องหนา และเจาะรูเล็ก ๆ ไว้ทั้งสี่ด้าน
“เป็นไง ก่อนฟ้ามืดทำเสร็จไหม?”