ฟู่หมิงเค่อพูดว่า "ก็ไม่ใช่เด็กเล็กๆ แล้ว เขารู้ว่าตัวเองกำลังทำอะไรอยู่"
"ฉันยังมีธุระอื่น ขอตัวก่อน ท่านหลินเล่นให้สนุกนะ เก็บเข้าบัญชีฉันได้เลย"
"ไหนเลยจะกล้าให้คุณออกเงินให้"
"คุณฟู่ ไปช้าๆ นะ"
ฟู่หมิงเค่อออกไป มองไปรอบๆ แล้วก็ไม่เห็นลั่วเหวินเชิงจริงๆ
มาก็มาแล้ว จะให้เขากลับทั้งๆ ที่ยังไม่ได้ทำอะไรเลยหรือไง!
เขายืนสูบบุหรี่อยู่ที่หน้าประตู
อืดอาดอยู่อีกประมาณสิบนาที กว่าจะส่งข้อความหาลั่วเหวินเชิง
"คนอยู่ไหน? ฉู่หลีเมาแล้ว"
ลั่วเหวินเชิงกำลังขับรถอยู่ พอเห็นข้อความตอนติดไฟแดงเท่านั้น
พอเห็นฟู่หมิงเค่อบอกว่าฉู่หลีเมา ก็รีบกลับรถที่ทางแยกที่ใกล้ที่สุดทันที
"ช่วยดูเขาไว้ก่อน ฉันจะไปรับ"
"อืม รีบหน่อย"
ฟู่หมิงเค่อก็รู้ตัวดีว่าเรื่องที่ตัวเองทำลงไปมันค่อนข้างมืดมน
แต่เขาไม่ได้บังคับฉู่หลีสักหน่อยใช่ไหม?
เจอกันครั้งแรก ก็รีบร้อนจะพาคนเข้าห้องไปได้ ใครจะไปรู้ว่าเป็นคนดีที่ไหน
ยังจะบอกว่าไม่เคยมาที่แบบนี้มาก่อนอีก
รู้จักที่นี่ดีกว่าใครเขา
ทำตาหวานใส่คนแซ่โจวนั่น
จะไปแล้วยังหันไปมองเขาอีก กลัวเขาจะไม่ตามมาแน่ะ
อะไรกันนักหนา
พวกแกทำอะไรกันช้าๆ หน่อยก็แล้วกัน อย่าทำห้องพักของฉันสกปรกเลยเชียว
ยิ่งคิดก็ยิ่งหงุดหงิด
เงินค่าตกแต่งใหม่ต้องให้ไอ้สองคนที่ทำอะไรตามใจชอบนั่นออกแน่นอน
ลั่วเหวินเชิงมาถึงก็เห็นฟู่หมิงเค่อยืนอยู่หน้าคลับ
"นายยืนอยู่ตรงนี้ทำไม ฉู่หลีล่ะ?"
"ให้เขาเข้าไปพักในห้องของฉันก่อนแล้ว ไปเถอะ"