โจวซวี่เมาจนนั่งไม่อยู่
ลื่นไถลลงไปกับพื้น
เผลอไปนั่งคุกเข่าอยู่ข้างขาของฉู่หลี
ฉู่หลีใช้เท้าเชิดคางเขาขึ้น
เขาจ้องฉู่หลีด้วยสายตาครึ่งหลับครึ่งตื่น กลืนน้ำลายไม่หยุด
"ตอนนี้ บอกฉันมาว่าเนื้อหาที่มีชื่อเธอ เขาเขียนว่าอะไร?"
"ฉัน...ฉันไม่รู้"
'ผัวะ'
ฉู่หลีตบหน้าเขาทันที
โจวซวี่หันหน้ากลับมาเอง เงยหน้ามองฉู่หลี
ไม่โกรธที่ถูกตบ แถมยังมีแววตาที่น่าขยะแขยงเต็มไปด้วยความกระตือรือร้น
"ถ้าเธอไม่เชื่อฟัง ฉันก็ไม่อยากเล่นกับเธอแล้ว"
ฉู่หลียืนขึ้นจะเดินออกไป
โจวซวี่คว้าข้อเท้าฉู่หลีไว้ทันที "ฉันเชื่อฟัง ฉันเชื่อฟังแล้ว!"
ฉู่หลีก็แค่มองเขาเย็นชา ไม่พูดอะไรอีก
โจวซวี่กลืนน้ำลาย
"เป็นเขา เขารู้ว่าฉันชอบตัวแทนวิชาพลศึกษาของห้อง เราก็เลยมาถามฉัน"
"ตอนนั้น เขาน่าจะเริ่มรู้ตัวแล้วว่ารสนิยมของตัวเองเป็นแบบไหน แต่เขาไม่เข้าใจอะไรเลย"
"เขาอยากหาคนแบบเดียวกัน ก็เลยเข้ามาสนิทกับฉัน"
"ฉันสอนเขาหลายอย่าง ฉันคิดว่าเราเป็นเพื่อนกัน แต่ฉันไม่คิดว่า เขาจะไปจีบคนที่ฉันชอบ"
"ฉันไปหาเขา เขายังบอกว่าทำเพื่อฉัน ฮึ! ไอ้สารเลว!"
ดูออกว่าเขาเกลียดมากแค่ไหน
ถึงตอนนี้ เวลาด่าโลว์เหวินเชิงว่าไอ้สารเลว ก็ยังกัดฟันพูด พอด่าเสร็จก็ยังมีสีหน้าสะใจ
ฉู่หลียื่นมือ ปลายนิ้วลูบจากข้างคอลงมาถึงลูกกระเดือกของเขา