ตอนนั้นความสนใจทั้งหมดของเขาอยู่ที่ลั่วเหวินเชิง
พอมาตอนนี้นึกถึงคำพูดของฟู่หมิงเค่อที่ว่า “ก็ยังเด็กอยู่ ไว้สูงกว่านี้ก่อนเถอะ น้องนักเรียน”
ฉู่หลีโกรธจนขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน
เขาอาบน้ำเสร็จ แล้วยืนท่าทหารชิดกำแพงอยู่ครึ่งชั่วโมง
เขาตัดสินใจว่านี่จะเป็นหนึ่งในกิจวัตรประจำวันที่ต้องทำทุกวันนับจากนี้
เพื่อให้รูปร่างของตัวเองดูสง่าผ่าเผยยิ่งขึ้น
เขาสั่งยาเม็ดแคลเซียมสองขวดอยู่ใต้ผ้าห่ม พร้อมวิตามินดีช่วยดูดซึม
กินแคลเซียมให้มาก กินเนื้อให้เยอะ ออกกำลังกายให้มาก ชาตินี้เขาจะต้องสูงถึงหนึ่งเมตรเก้าให้ได้!
หลังลั่วเหวินเชิงกลับถึงบ้าน เขาก็หยิบขวดยาสีขาวใบเล็กออกมาจากลิ้นชักโต๊ะข้างเตียง
เมื่อเปิดออกแล้วเทยาทั้งหมดลงบนมือ
ถึงได้พบว่ามันหมดเกลี้ยงแล้ว
เขาโยนขวดยาทิ้งไป
มันกระแทกกำแพงก่อนจะตกลงบนพื้น
เขาทรุดลงจากข้างเตียง แล้วนั่งพิงเตียง
อยู่เพียงลำพังอย่างเงียบงัน
มองหน้าต่างที่ยังไม่ได้รูดม่านปิด
บนตัวเขามีกลิ่นบุหรี่ติดอยู่จาง ๆ
ปลายลิ้นยังหลงเหลือรสขม
หรืออาจเป็นเพียงภาพหลอน
มือทั้งสองข้างจิกพื้นไว้แน่น
สั่นเทาเล็กน้อย
แต่บนใบหน้ากลับไร้ซึ่งอารมณ์ใด ๆ
เขาควบคุมตัวเองได้ดีมาก
เขาค่อย ๆ งอเข่าทั้งสองข้างขึ้น
กอดตัวเองไว้
ขดตัวเป็นก้อนอยู่ข้างเตียง
ปากพึมพำไม่หยุด
“ผมยอมรับการรักษาและการปรับสภาพทุกรูปแบบ”
“ผมยอมรับการดูแลควบคุมและการลงโทษทุกอย่าง”
“จนกว่าจะหายดีอย่างสมบูรณ์ และกลายเป็นคนปกติคนหนึ่ง”
……
เขาหลับตาท่องซ้ำไปมา ไม่กล้าหยุดแม้เพียงชั่วขณะ