ลั่วเหวินเชิงคิดว่า เมื่อวานก็ส่งดอกไม้ไปแล้ว
สองช่อ
ช่อนกสวรรค์ถูกพนักงานหยิบไปแล้ว
ในลิ้นชักชั้นล่างสุดของโต๊ะทำงานลั่วเหวินเชิงมีการ์ดเพิ่มมาอีกใบ
เขาจดจ่อกับการทำงาน ช่อดอกไม้นั้นไม่ได้ทำให้เขารู้สึกอะไรเลย
ตอนเย็นหลังเลิกงาน ลั่วเหวินเชิงหอบงานบางส่วนกลับไปด้วย วันนี้หาได้ยากที่เขาไม่ต้องทำงานล่วงเวลา
ช่อพวงแหวนสีม่วงยังคงอยู่ข้างรถ เบ่งบานอย่างงดงามสะดุดตา
ลั่วเหวินเชิงเดินอ้อมไปอีกฝั่ง เปิดประตูเบาะข้างคนขับ ขึ้นรถแล้วขับออกไป
แจกันพวงแหวนสีม่วงใบนั้นยังคงอยู่ที่เดิม
ชาติก่อนฉู่หลีเลือกบาสเกตบอลเป็นวิชาพละเพื่อเอาไว้โชว์เท่
คราวนี้เขาแย่งลงเรียนดาบไทเก๊กได้
เพื่อเสริมบุคลิก
ช่วงหลายปีที่เขาติดตามลั่วเหวินเชิง เขาเคยสังเกตด้วยตัวเอง
พวกผู้ยิ่งใหญ่ตัวจริงล้วนมีกลิ่นอายแบบจีนดั้งเดิมเข้มข้นอยู่ในตัว
ไม่เน้นความหรูหราทันสมัย
แต่เน้นความสุขุมเก็บงำ ดูลึกล้ำยากหยั่งถึง
กาแฟเป็นเครื่องดื่มของทาสแรงงาน
ส่วนเจ้านายทั้งหลายล้วนจิบชา
บุคลิกเป็นสิ่งที่มองไม่เห็นจับต้องไม่ได้
แต่โลกธุรกิจเป็นสถานที่ที่คนชอบดูถูกคนที่ด้อยกว่า
การแต่งกายและสภาพจิตใจของคนคนหนึ่งกำหนดความประทับใจแรกที่อีกฝ่ายมีต่อเขา
ถึงขั้นอาจส่งผลต่อผลลัพธ์ของการเจรจาได้
ฉู่หลีอายุน้อยกว่าลั่วเหวินเชิง
เขาไม่อยากดูอ่อนเยาว์เกินไป
เขาอยากให้ตัวเองดูสุขุมและน่าเชื่อถือ
เพราะฉะนั้น เขาจึงตั้งใจเรียนวิชาพละเป็นอย่างมาก
ดูจริงจังราวกับเป็นคนประเภทที่ตื่นเช้ามาถือดาบไปสวนสาธารณะเพื่อท้าประลองกับคุณตาคุณยาย