"คุณควรจะห่างจากเขาให้ไกลที่สุด เขาทำให้เธอกลายเป็นคนอันตรายมาก คุณแบกรับผลที่ตามมาไม่ไหวหรอก "
"เขาบอกว่าชอบฉัน "
"เขากอดฉันแล้ว "
อ้อมกอดที่ไม่ยอมให้ปฏิเสธ ราวกับจะรัดเอวเขาจนขาด ราวกับจะกดเขาให้จมเข้าไปในร่างกายตัวเอง
ทำให้เขาต้องทนทรมานยิ่งกว่าตาย ทุรนทุรายตลอดคืน
แต่ก็เป็นในค่ำคืนแล้วค่ำคืนเล่าหลังจากนั้นที่ดิ้นรนตื่นขึ้นจากฝันร้าย สิ่งเดียวที่เขาต้องการ
"เธอมีปัญหาหรือเปล่า พอเขารู้เรื่องเมื่อไหร่ก็จะทิ้งเธอไป เธอจะได้รับการลงโทษที่หนักกว่านี้ "
"ฉันถูกรักษาแล้ว ฉันเป็นคนปกติ "
"งั้นเธอก็ไม่ควรเข้าใกล้เขา "
"คนปกติก็มีสิทธิ์ที่จะถูกรักได้ "
"เขาเป็นผู้ชาย เธออยากให้เขาชอบเธอ เจ้าผิดปกติ!"
สายตาของลั่วเหวินเชิงพร่ามัว จิตวิญญาณและร่างกายต่างดิ้นรน ต่างก็บิดเบี้ยว
"ฉันเป็นคนปกติ ฉัน……"
"เธอแกล้งทำ เข้าใกล้เขาต่อไป เขาจะรู้ว่าเจ้าเป็นโรคจิต เป็นคนบ้า "
"หุบปาก หุบปาก หุบปาก!"
เล็บของลั่วเหวินเชิงกดลงบนโต๊ะ ขูดจนเกิดเสียงแหลมบาดหู
แล้วโทรศัพท์ของเขาก็สว่างขึ้น
ฉู่หลีส่งข้อความมา
เขาหยิบโทรศัพท์ขึ้นมา เปิดหน้าจอปลดล็อกดูข้อความ
แล้วก็ตอบกลับว่า "7เบอร์ลิฟต์ "
"……"
"……"
"เธอจะต้องชดใช้ "
"รอให้เขาเล่นจนพอใจแล้ว เจ้าก็จบเห่แล้ว "
ลั่วเหวินเชิงใช้ผ้าเปียกเช็ดโต๊ะที รอยขีดข่วนหายไปในทันทีอย่างไร้ร่องรอย
เขาถือมือถือลุกขึ้นยืน ออกจากห้องทำงาน
สงบ ปกติ
เพิ่งเปิดประตูออกไปก็เจอกับจ้าวเฮ่อซู่