แต่เขาก็สังเกตเห็นลายมือบนภาพถ่ายใบนั้นจริงๆ
หยิบการ์ดทั้งหมดในลิ้นชักออกมา
ที่มีลายมือเดียวกันมีแค่ 5 ใบ
ดอกทานตะวันจากการส่งดอกไม้ครั้งแรก
"คุณลั่ว สวัสดีครับ ผมฉู่หลี"
ดอกยี่โถสีม่วงในวันเกิด
"ฉันชื่นชอบของขวัญวันเกิดอายุสิบแปดของฉัน นี่เป็นของขวัญที่ดีที่สุดที่ฉันเคยได้รับในชีวิต"
นกสวรรค์ในวันถัดจากวันเกิด
"ลั่วเหวินเชิง ฉันบรรลุนิติภาวะแล้ว ฉันขอตามจีบคุณได้ไหม?"
ดอกหนามเตยที่มาพร้อมปากกา
"ลั่วเหวินเชิง ฉันคือฉู่หลี"
ดอกลิลลี่สีชมพูวันนี้
"ลั่วเหวินเชิง ฉู่หลีชอบคุณ"
ไม่เหมือนการ์ดที่ร้านดอกไม้เขียนแทน
ไม่ใช่คำพูดจิบจ้อยทั่วไป
ในการ์ดที่ฉู่หลีเขียนเอง นอกจากใบแรกที่เป็นการทักทาย หลังจากนั้นคือการสารภาพรักทั้งหมด
จริงๆ แล้วควรมีอีกใบหนึ่ง ใบที่อยู่ในดอกยี่โถสีน้ำเงิน ถูกทิ้งไปพร้อมกับดอกไม้
และตั้งแต่วันเกิดเป็นต้นมา การ์ดที่ฉู่หลีเขียนเองล้วนมีชื่อของเขาอยู่
เหมือนกับข้อความยืนยันที่เขาส่งเงียบๆ
เขาไม่รู้ว่าตอนที่เขากดฉู่หลีเข้าบล็อกลิสต์ อีกฝ่ายจะพึมพำกับชื่อของเขาหรือเปล่า
แม้จะรู้ดีว่าข้อความยืนยันพวกนั้นส่งออกไปไม่ได้จริงๆ
ฉู่หลีดูเหมือนจะชอบชื่อของเขามาก
หรือว่าคนๆ นี้เป็นคนไม่รู้จักที่ต่ำต้อย ไม่สุภาพ ชอบเรียกชื่อทุกคนพร้อมนามสกุล?