ฉู่เฟิงออกจากจวน มุ่งหน้าตรงไปทางตะวันออกของเมือง
เดินผ่านถนนสองสาย ก็เห็นอาคารสามชั้นขนาดกลางอยู่ไกล ๆ ตัวอาคารตกแต่งอย่างวิจิตรงดงาม ประดับโคมไฟระย้า หน้าประตูมีผู้คนพลุกพล่านรถม้าอันคับคั่ง
ร้านสุราเขียว!
สถานบันเทิงครบวงจรที่ใหญ่ที่สุดในเมืองหลวง ที่เหล่าขุนนางผู้ใหญ่ชอบมาเป็นที่สุด
ฉู่เฟิงยืนอยู่หน้าประตู เงยหน้ามองป้ายทองคำผืนนั้น มุมปากยกยิ้มเล็กน้อย
ที่นี่ เขาคุ้นเคยเป็นอย่างดี หลับตาก็ยังหาประตูหลังเจอ!
ฉู่เฟิงจัดชุดเล็กน้อย ก้าวเท้าเดินเข้าไป
พอเข้าไป กลิ่นแป้งหอมและกลิ่นเหล้าก็โชยเข้ามาปะทะหน้า หอมจนคนทั้งตัวจะละลาย
ในห้องโถงใหญ่มีโต๊ะตั้งอยู่เป็นสิบตัว เต็มไปด้วยแขกที่นั่งดื่มเหล้าคุยกัน
สาว ๆ แต่งตัวเปิดเผยเดินไปมาระหว่างโต๊ะ ยิ้มหวานหยอกเย้ากันเสียงเจี๊ยวจ๊าว
จากห้อง VIP ชั้นบนได้ยินเสียงดนตรีและเสียงผู้หญิงร้องเพลงแผ่วเบา ไพเราะน่าฟัง
ตรงหัวบันได มีสาว ๆ หลายคนกำลังเอนตัวพิงราวระเบียงมองลงมา พอเห็นมีคนเดินเข้ามา สายตาก็พากันจ้องมาทางนี้พร้อมกัน
พอเห็นหน้าคนที่เข้ามาชัด สาวคนหนึ่งตาเป็นประกาย เอามือปิดปากอุทานเสียงหลง: "โอ๊ย! นั่นไม่ใช่ท่านหกหรือไง?"
"ท่านหก?"
"ท่านหก นานแล้วนะคะที่ท่านไม่มา~"
ทันใดนั้น ผู้หญิงวัยกลางคนแต่งหน้าหนา ๆ คนหนึ่งก็บิดเอววิ่งออกมาจากด้านหลัง
ผู้หญิงคนนี้อายุประมาณสี่สิบกว่า ใส่ชุดยาวสีแดงสด คอเสื้อเปิดต่ำมาก เผยให้เห็นเนื้อขาว ๆ เป็นบริเวณกว้าง
บนหน้าทาแป้งหนา ๆ เวลาเดินทั้งตัวสั่นไหว แต่กลับแฝงไว้ด้วยเสน่ห์ยั่วเย้าจนถึงกระดูก