"ท...ท่านสาม ครึ่งเดือนก่อนคนของท่านสามมาหาข้า ให้เงินข้าห้าร้อยตำลึง ให้ข้าช่วยเหลือเขา..."
"ช่วยอะไร?"
"ช่วยวางยา...ให้ท่าน..."
ที่แท้ ไวน์ที่ฉู่เซิ่งนำมานั้นไม่มีปัญหา
แม้จะตรวจสอบทีหลังก็ตรวจไม่พบ
ที่มีปัญหาคือถ้วยเหล้าที่โจวเต๋อเตรียมไว้
ในถ้วยที่ใช้สำหรับฉู่เฟิง ใส่ยานอนหลับลงไป!
"คิดการณ์ไกลไม่เบา!"
ฉู่เฟิงหรี่ตาลง: "พูดต่อ!"
โจวเต๋อกล่าวต่อ: "ท่านสามสั่งว่า เมื่อท่านเมา เขาจะพยุงท่านกลับห้องพักผ่อน แล้วรอจนคุณหนูเซิ่นมา จากนั้นก็ให้เธอดื่มชาที่ใส่ยาปลุกอารมณ์..."
เสิ่นอวี้เยี่ยนหน้าซีดเผือด
โจวเต๋อไม่กล้ามองเธอ ก้มหน้าพูด: "แ...แล้วเมื่อคุณหนูเซิ่นรู้สึกตัวไม่ดี ก็ให้สาวใช้บอกเธอว่า พาไปพักผ่อนในห้องรับแขก..."
ฉู่เฟิงหายใจเข้าลึก ๆ แสดงว่ายังมีพวกพ้องอีก!
จึงถามทันที: "พวกพ้องมีใครบ้าง?"
"มีบ่าวคนหนึ่ง ชื่อหวังซาน"
โจวเต๋อสารภาพตามจริง: "มีสาวใช้อีกสองคน คนหนึ่งชื่อชุนหลานจากนอกเขต อีกคนชื่อชิวจวินจากในเขต ทั้งหมดมีส่วนช่วยเหลือ"
ฉู่เฟิงหันไปทางปู้ป๋อทันที: "จำได้หมดแล้วหรือยัง?"
ปู้ป๋อสีหน้าจริงจัง พยักหน้า: "จำได้หมดแล้ว เพคะ"
ฉู่เฟิงโบกมือ: "ส่งโจวเต๋อ หวังซาน และสาวใช้สองคนนั้นทั้งหมดไปที่ต้าลี่ซื่อ บอกว่าตั้งใจจะลอบทำร้ายองค์ชาย ให้ต้าลี่ซื่อจัดการ!"
เขาหยุดครู่หนึ่ง แล้วเสริม: "ส่วนทางองค์ชายสาม ไม่ต้องเอ่ยถึง"
ปู้ป๋อตะลึงไปเล็กน้อย แต่ไม่ถามอะไร ก้มคำนับ: "รับทราบ!"