เสิ่นอวี้เยี่ยนเพิ่งก้มตัวลง...
"ปัง!"
ทันใดนั้น รถม้าก็กระแทกอย่างแรง
"เวรเอ๊ย!"
ฉู่เฟิงตัวสั่นสะเทือน ดวงตาเบิกกว้าง ความคิดในหัวสลายหายไปทันที
เสิ่นอวี้เยี่ยนเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว ถามด้วยความเป็นห่วง "ท่านพี่ ไม่เป็นไรใช่ไหม?"
"ไม่เป็นไร"
ฉู่เฟิงโบกมือ แล้วรีบตะโกนออกไปนอกรถ "เกิดอะไรขึ้น?"
เสิ่นอวี้เยี่ยนค่อย ๆ ลุกขึ้น หน้าผ่องแดงเดินกลับไปนั่งข้างฉู่เฟิง
นอกรถ มีเสียงคนขับรถดังขึ้น "ขออภัยใต้เท้า! ข้างหน้ามีคนขวางทางทะเลาะกัน เกือบชนเข้าแล้ว"
ฉู่เฟิงดึงม่านรถออก มองออกไปข้างนอก
รถม้าจอดอยู่ที่มุมถนน มีคนกลุ่มใหญ่ยืนขวางอยู่ข้างหน้า แน่นขนัด
เมื่อมองดี ๆ กลุ่มคนที่ยืนขวางนั้น กลับอยู่หน้าร้านสุราเขียว!
...
ในขณะเดียวกัน หน้าร้านสุราเขียวมีคนสองกลุ่มยืนอยู่ กำลังทะเลาะกันอย่างดุเดือด
ฝั่งหนึ่งคือเจ๊ฮวากับสาว ๆ ของร้านสุราเขียว
เจ๊ฮวายืนอยู่หน้าสุด มือทั้งสองข้างเท้าเอว หน้าแดงก่ำ หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง
เนื้อสองก้อนขาววับก็สั่นไปตามแรงกระเพื่อม
"ธุรกิจนี้ฉันไม่ขาย! พวกแกเลิกคิดได้เลย!"
อีกฝั่งหัวหน้าเป็นชายวัยกลางคน สวมเสื้อผ้าหรูหราปักลวดลาย ท้องใหญ่ยื่น หน้ามันวาว
ดูแล้วไม่ใช่คนดีแน่นอน
ด้านหลังมีบ่าวร่างใหญ่สิบกว่าคน ยืนกอดอกทำหน้ากล้าหาญ
"เจ๊ฮวา รู้จักเอาใจใส่ก็ขายเสียเถอะ ไม่ขาดผลประโยชน์ของเธอหรอก"
ชายวัยกลางคนพูดน้ำเสียงเยาะเย้ย ขณะพูดก็ยังมองสาว ๆ ด้านหลังเจ๊ฮวาด้วยสายตาลามก