ทุกอย่างเตรียมพร้อมแล้ว หลินเชอเริ่มคิดถึงขั้นตอนสำคัญต่อไป นั่นก็คือการรับคนเข้าทำงาน
มีซูเสี่ยวหยาแค่คนเดียว ต่อให้ตัวแข็งเป็นเหล็ก ก็ทำงานได้ไม่กี่อย่างหรอก
ถ้าอยากใช้วงเงินของระบบเดือนละ 1,000,000 ให้หมด เพื่อทำเงินคืนให้ได้มากที่สุด ก็ต้องรีบเติมตำแหน่ง “คนเครื่องมือ” ที่เหลืออีก 9 คนให้ครบโดยเร็ว
“ระบบ ถ้าฉันจ่ายเงินเดือนพนักงานสูงกว่ามาตรฐานสูงสุดของตำแหน่งเดียวกันในอุตสาหกรรม 150% มาตรฐานนี้จะคำนวณยังไง?” หลินเชอถามในใจ
【ติ๊ง! ระบบจะประเมินเพดานเงินเดือนของตำแหน่งนั้นในพื้นที่และระดับเดียวกัน โดยรวบรวมข้อมูลจากแพลตฟอร์มรับสมัครงาน รายงานอุตสาหกรรม และบริษัทจัดหางาน】
【ตัวอย่างเช่น นักวาดภาพเกมที่มีประสบการณ์ 3 ปีในเมืองตงไห่ ได้รับเงินเดือนสูงสุดในอุตสาหกรรมเดือนละ 20,000 หยวน ผู้ดูแลระบบสามารถจ่ายค่าตอบแทนสูงสุดให้ได้เดือนละ 30,000 หยวน (20,000 x 150%)】
หลินเชอเข้าใจแล้ว
มาตรฐานนี้ชัดเจน แถมยังมีช่องให้เล่นได้อีกเยอะ
เขาถูมือไปมา ใบหน้าเผยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ราวกับสุนัขจิ้งจอก
“ฮี่ ๆ ทุกอย่างพร้อมแล้ว เหลือแค่รอให้คนเครื่องมือที่เหลือ... เอ่อ ไม่ใช่สิ รอให้เหล่าคนเก่งมาหาถึงที่!”
หลินเชอจึงเปิดเว็บไซต์รับสมัครงานที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในประเทศ ตอนนี้บริษัทของเขาทำเกม ตำแหน่งหลักที่สุดย่อมเป็นพนักงานพัฒนาเกม
เขาสร้างหน้าประกาศรับสมัครงานขึ้นมาใหม่ แล้วเริ่มกรอกข้อมูล
【ชื่อบริษัท: บริษัทซิงฮั่นเทคโนโลยี จำกัด】
【ตำแหน่งที่รับสมัคร: นักวาดภาพประกอบเกม, นักวางแผนตัวเลข, นักวางแผนบท, โปรแกรมเมอร์...】
ทั้งหมดเป็นเรื่องปกติ ไม่มีอะไรพิเศษ
ไม้เด็ดจริง ๆ อยู่ในหัวข้อ【เงินเดือนและสวัสดิการ】ด้านล่าง
หลินเชอสูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วใช้นิ้วพิมพ์แป้นพิมพ์รัวดังแปะ ๆ
เขาจะเขียนสวัสดิการต่อต้านการแข่งขันบ้าคลั่งและการทำงานล่วงเวลาแบบ 996 ทุกอย่างที่นึกออกลงไปให้หมด!
หลินเชอพิมพ์ทีละข้อ แต่ละข้อทำเอาตัวเขาเองแทบอดน้ำลายสอไม่ได้
【เวลาทำงาน: 9 โมงเช้าถึง 5 โมงเย็น ไม่ทำงานล่วงเวลาเด็ดขาด หยุด 2 วันต่อสัปดาห์ ปฏิบัติตามระบบเวลาทำงาน 955 อย่างเคร่งครัด】
【เงินเดือน: เพิ่มขึ้นจากมาตรฐานตำแหน่งเดียวกันในอุตสาหกรรม 50% โดยตรง!】
【สวัสดิการ: เริ่มงานปุ๊บ ทำประกันสังคมและกองทุนสำรองเลี้ยงชีพในอัตราสูงสุดทันที ค่าอาหารเดือนละ 1,000 หยวน ค่าเดินทาง 500 หยวน และค่าเช่าที่พัก 1,000 หยวน】
【อื่น ๆ: วันหยุดพักร้อนแบบได้รับค่าจ้าง 30 วันต่อปี มีของว่างยามบ่ายให้ไม่อั้น และจัดกิจกรรมสร้างทีมระดับพรีเมียมเป็นประจำทุกเดือน】
เขาเขียนเสร็จแล้วอ่านทวนตั้งแต่ต้นจนจบ ก่อนพยักหน้าอย่างพอใจ
“ฉันไม่เชื่อหรอกว่าสวัสดิการดีขนาดนี้แล้วยังจะไม่มีใครมาสมัคร!”
เขาราวกับมองเห็นภาพเหล่าโปรแกรมเมอร์และนักวาดภาพที่ถูกระบบ 996 ทรมานจนแทบตาย พอได้เห็นประกาศรับสมัครนี้ก็ร้องไห้โฮและรีบส่งใบสมัครกันข้ามคืน
“พี่หลิน ทำอะไรอยู่เหรอ?” ซูเสี่ยวหยาเดินเข้ามาดูด้วยความสงสัย
“เขียนประกาศรับสมัครงาน” หลินเชอหมุนหน้าจอไปทางเธอ “ลองดูสิว่ามีอะไรต้องเพิ่มอีกไหม?”
ซูเสี่ยวหยากวาดตาอ่านทีละคำ ปากอ้ากว้างขึ้นเรื่อย ๆ ดวงตาก็เบิกโตขึ้นเรื่อย ๆ
พอเห็นวันหยุดพักร้อนแบบได้รับค่าจ้าง 30 วัน กับคำว่าไม่ทำงานล่วงเวลาเด็ดขาด รวมถึงสวัสดิการอีกมากมาย เธอก็อึ้งจนทำอะไรไม่ถูก
“พี่... พี่หลิน... เรา... เขียนแบบนี้จะเว่อร์ไปหรือเปล่า?”
เธอถามตะกุกตะกัก “สวัสดิการนี่เกินกว่าบริษัทใหญ่ ๆ อีกนะ เรา... จ่ายไหวเหรอ?”
“เราทำเกมนะ! บริษัททำเกมที่ไหนไม่ต้องทำงานล่วงหน้าเพื่อเร่งงานกันบ้าง!”
“นี่พี่กำลังทำการกุศลอยู่หรือไง?”
ซูเสี่ยวหยาร้อนใจจนแทบน้ำตาร่วง
ในหัวของเธอมีแต่ภาพหลินเชอพยายามสร้างสภาพแวดล้อมดี ๆ ให้เธอ จนแทบจะควักสมบัติทั้งหมดออกมาแล้ว
ตอนนี้ยังเสนอเงื่อนไขรับสมัครที่ใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายแบบนี้อีก บริษัทนี้คงอยู่ได้ไม่ถึง 3 เดือนก็ต้องเจ๊งแน่!
หลินเชอยื่นมือไปตบหลังมือซูเสี่ยวหยาเบา ๆ เป็นสัญญาณให้เธอใจเย็นลง
สัมผัสนั้นนุ่มลื่น หลินเชอรีบชักมือกลับ
“เสี่ยวหยา มองภาพให้กว้างหน่อย” หลินเชอเอนหลังพิงเก้าอี้แล้วพูดอย่างจริงจัง
“คนทำงานด้วยกัน จะลำบากกันเองไปทำไม?”
“ความอัดอั้นที่เราเคยเจอจากบริษัทไห่เจี่ยวฮูยวี่ ยังจะเอามาลงกับพนักงานของเราเองอีกเหรอ?”
“สิ่งที่ฉันอยากสร้าง คือดินแดนในอุดมคติที่แท้จริง”
“ฉันอยากให้ทุกคนที่มาทำงานกับซิงฮั่นเทคโนโลยีได้ศักดิ์ศรีความเป็นคนกลับคืนมา”
หลินเชอพูดเรื่องเหลวไหลได้หน้าตาเฉย คำพูดเป็นชุดทำเอาซูเสี่ยวหยามึนงงไปหมด
แต่แผนการที่แท้จริงในใจของหลินเชอกลับเจ้าเล่ห์สุด ๆ
เมื่อครู่เขาคำนวณอย่างละเอียดแล้ว
ตอนนี้ระบบอยู่ระดับ 1 จำกัดจำนวนพนักงานไว้สูงสุด 10 คน
ถ้าอยากใช้วงเงินเดือนละ 1,000,000 ให้หมดจด แล้วรับเงินคืนเข้าบัญชีส่วนตัวเต็มจำนวน
ก็ต้องดันเงินเดือนให้ถึง 150% ของมาตรฐานในอุตสาหกรรม!
ยังต้องจ่ายเงินสมทบประกันสังคม กองทุนสำรองเลี้ยงชีพ และค่าอาหารให้เต็มอัตรา ถึงจะพอรวมเป็นค่าใช้จ่ายมหาศาลในแต่ละเดือนได้
ถ้าจ่ายเงินไม่หมด เงินส่วนนั้นก็จะกลายเป็นเงินตายที่อยู่ในบัญชีบริษัทของระบบ เขาเอามาใช้เองไม่ได้แม้แต่หยวนเดียว
ส่วนเรื่องห้ามทำงานล่วงเวลา ยิ่งเกี่ยวกับความเป็นความตายของเขาโดยตรง
ถ้ามีพนักงานไม่รู้จักที่ต่ำที่สูงคนไหนแอบโต้รุ่งเขียนโค้ดจนค่าความแข็งแรงลดต่ำกว่า 80 คะแนนขึ้นมา
เงินคืนก็จะถูกหักทันที นั่นมันเงินของเขาทั้งนั้นนะ!
ซูเสี่ยวหยามองหลินเชอนิ่ง ๆ
คำพูดที่ฟังดูมีคุณธรรมของเขาดังก้องวนเวียนอยู่ในหัวเธอไม่หยุด
บนโลกนี้มีเจ้านายที่ยิ่งใหญ่และหลุดพ้นจากความคิดตื้นเขินได้ถึงขนาดนี้ด้วยเหรอ?
เขายอมแบกรับความเสี่ยงที่จะล้มละลายด้วยตัวเอง เพื่อกางฟ้าสีครามที่ไร้การขูดรีดให้พนักงาน
ดวงตาซูเสี่ยวหยาคลอไปด้วยน้ำตา เธอพยักหน้าอย่างหนักแน่น
“พี่หลิน ฉันเข้าใจแล้ว พี่เป็นคนมีอุดมการณ์จริง ๆ ฉันจะสนับสนุนพี่เต็มที่!”
ใช่แล้ว เธอจะใช้ความคิดแบบพ่อค้าธรรมดามาประเมินวิสัยทัศน์ของพี่หลินได้ยังไง?
เป้าหมายของพี่หลินคือหมู่ดาวและมหาสมุทร!
“ไม่มีอะไรต้องเพิ่มแล้ว!” ซูเสี่ยวหยาพยักหน้าอย่างหนักแน่น “พี่หลินเขียนได้ดีมาก! ฉันว่าทุกคนที่เห็นประกาศนี้จะต้องคลั่งไคล้แนวคิดของบริษัทเราแน่นอน!”
“งั้นก็ดี”
หลินเชอพยักหน้าเห็นด้วยอย่างยิ่ง เลื่อนเมาส์แล้วกดปุ่ม “เผยแพร่” อย่างมั่นใจ
เรียบร้อย!
“เหล่าคนเครื่องมือที่รัก รีบเข้ามาอยู่ในชามกันเถอะ!”