อาคารฝ่ายปกครอง ห้องทำงานอธิการบดี
ประตูห้องทำงานแง้มอยู่ ภายในมีคนมารวมตัวกันเจ็ดแปดคน
จ้าวเจี้ยนกั๋ว อธิการบดี นั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน บนผนังตรงหน้าฝังจอเฝ้าสังเกตการณ์ขนาดใหญ่เอาไว้
หน้าจอแบ่งออกเป็นภาพย่อยหลายสิบช่อง คอยติดตามความคืบหน้าในการสร้างดันเจี้ยนของนักเรียนที่กำลังปลุกพลังในแต่ละห้องแบบเรียลไทม์
รองอธิการบดี หัวหน้าฝ่ายปกครอง และอาจารย์ผู้รับผิดชอบการสอนออกแบบดันเจี้ยนหลายคน นั่งล้อมอยู่รอบ ๆ
“เปลี่ยนภาพไปห้องเจ็ด” จ้าวเจี้ยนกั๋วสั่ง
หน้าจอขยายภาพให้เห็นข้อมูลแบบเรียลไทม์ของนักเรียนหลายสิบคนในห้องเจ็ด
ข้างรูปประจำตัวของนักเรียนแต่ละคนระบุระดับการ์ดแกนกลางที่ปลุกพลังขึ้นมา ชื่อธีมดันเจี้ยน ตลอดจนปริมาณพลังวิญญาณที่ใช้ไปในขณะนี้และค่าดัชนีพลังต่อสู้ของดันเจี้ยน
จ้าวเจี้ยนกั๋วกวาดตามอง ก่อนขมวดคิ้ว
“ปีนี้ระดับการปลุกพลังสูงกว่าปีก่อน ๆ จริง ๆ”
เขาชี้ตัวเลขสถิติด้านล่างหน้าจอ “ระดับการ์ดแกนกลางโดยเฉลี่ยสูงกว่าปีที่แล้วเกือบหนึ่งระดับ มีระดับเอขึ้นไป 11 คน ส่วนระดับเอสขึ้นไปมี 4 คน มากกว่าปีก่อน ๆ เกินครึ่งเสียอีก”
“ปีนี้เป็นปีที่ผลผลิตงอกงามจริง ๆ”
หัวหน้าฝ่ายปกครองกล่าวคล้อยตาม “โดยเฉพาะเย่ชิงเสวี่ย การ์ดแกนกลางระดับเอสเอสเอสคู่กับธีมระดับเดียวกัน โรงเรียนเราแทบไม่เคยมีคนที่ปลุกพลังได้เข้าชุดกันแบบนี้ตั้งแต่ก่อตั้งมา”
สีหน้าของจ้าวเจี้ยนกั๋วผ่อนคลายลงเล็กน้อย แต่ไม่นานก็กลับเคร่งขรึมอีกครั้ง
“ปลุกพลังได้ดีก็ดีอยู่หรอก แต่ระดับการออกแบบนี่สิ...”
เขายื่นมือไปแตะนักเรียนคนหนึ่งบนหน้าจอ “คนนี้ ธีมดันเจี้ยนธาตุดิน การ์ดแกนกลางคือจ้าวแห่งหิน แต่กลับออกแบบภูมิประเทศเป็นป่า มีต้นไม้ขึ้นเต็มไปหมด แถมยังวางแผนสร้างสิ่งมีชีวิตสายพืชอีกชุด ธาตุดินถูกธาตุไม้ข่ม ยังไม่เข้าใจกฎพื้นฐานเรื่องการข่มกันของธาตุเลย”