เหตุใดฮวากั่วซานจึงเป็นฮวากั่วซาน ไม่ใช่แค่เพราะมีศิลาจารึกสลักคำว่า “ฮวากั่วซาน” เท่านั้น
ฮวากั่วซานที่แท้จริงต้องมีน้ำตกและธารน้ำไหล มีบุปผาพรรณพิสดารและพืชพรรณแปลกตา มีสวนท้อและไม้ผล ทั้งยังมีฝูงวานรวิ่งเล่น
แต่ตอนนี้กลับไม่มีสิ่งเหล่านี้เลยสักอย่าง
ฮวากั่วซานของเขาเป็นเพียงภูเขาหินโล้น ๆ ลูกหนึ่ง แม้แต่หญ้าสักต้นก็ยังไม่งอก
เหตุใดศิลาสืบทอดปู่เทียนจึงเป็นศิลาสืบทอดปู่เทียน ก็ไม่ใช่แค่เพราะมันมีชื่อนี้
มันต้องอาศัยกาลเวลาหล่อหลอม การหล่อเลี้ยงจากฟ้าดิน และการชะโลมด้วยแก่นสุริยันจันทรา
ทั้งยังต้องมี “ตรรกะ” ของโลกไซอิ๋วทั้งใบคอยรองรับการดำรงอยู่ของมัน... ตั้งแต่ฮวากั่วซานไปจนถึงถ้ำม่านวารี ตั้งแต่ทวีปบูรพาทวีปไปจนถึงทวีปประจิมโควจนถึง ตั้งแต่โครงสร้างของสามภพไปจนถึงสวรรค์และยมโลก
มีเพียงเมื่อเติมเต็มสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด หินก้อนนี้จึงจะ “มีชีวิต” ขึ้นมาได้อย่างแท้จริง และกลายเป็นเจ้าวานรตัวนั้น
“คิดจะก้าวถึงสวรรค์ในคราวเดียว คงไม่ได้จริง ๆ” ซูมู่ถอนหายใจ ทว่ามุมปากกลับมีรอยยิ้ม
แม้หนทางนี้จะใช้ไม่ได้ แต่เขาก็พิสูจน์เรื่องสำคัญที่สุดได้แล้ว