ดันเจี้ยนทั่วหล้า: ข้าสร้างแปดสิบเอ็ดด่านเคราะห์ได้

ตอนที่ 5 สถานที่แห่งนี้มีนามว่าฮวากั่วซาน

6 นาที· 1.5K คำ
เนื้อหาถูกแปลด้วย AI และขัดเกลาโดยผู้มีประสบการณ์ด้านการแปลเรียบร้อยแล้ว

ขั้นตอนทั้งหมดนี้ ซูมู่เคยอ่านทบทวนจากตำรามานับครั้งไม่ถ้วน

ถึงขั้นท่องค่ามาตรฐานตามตำราในแต่ละขั้นตอนได้อย่างแม่นยำ... การขยายพื้นที่ต้องใช้พลังวิญญาณกี่แต้ม สัดส่วนการสร้างภูมิประเทศขั้นพื้นฐาน พิกัดที่เหมาะสมที่สุดสำหรับวางการ์ดแกนกลาง...

แต่ในเวลานี้ เมื่อมองความโกลาหลภายในจิตสำนึกของตนเอง เขากลับพบว่าทฤษฎีกับการลงมือทำจริงนั้นเป็นคนละเรื่องกันโดยสิ้นเชิง

เขาหลับตาลง ปล่อยจิตใจให้ดำดิ่งสู่ส่วนลึกของดวงวิญญาณ

ที่นั่นมีกลุ่มเมฆสีเทาขาวลอยนิ่งอยู่ เฉกเช่นไข่ยักษ์ไร้เปลือก หรือห้วงโกลาหลที่ยังไม่แยกฟ้าดิน

ทันทีที่จิตสำนึกของซูมู่สัมผัสกับกลุ่มเมฆ ข้อมูลสายหนึ่งก็หลั่งไหลเข้าสู่สมอง

【ยังไม่ได้เปิดพื้นที่ดันเจี้ยน ต้องการใช้พลังวิญญาณเพื่อเปิดพื้นที่หรือไม่? ทุกครั้งที่ขยายพื้นที่ 1 ตารางกิโลเมตร จะใช้พลังวิญญาณ 10 แต้ม】

ใช่

ซูมู่ตอบตกลงโดยไม่ลังเล

หึ่ง...

กลุ่มเมฆสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ราวกับมีบางสิ่งกำลังออกแรงดันจากด้านใน

ซูมู่รู้สึกได้ว่าพลังวิญญาณของตนถูกดูดออกไปผ่านท่อที่มองไม่เห็น ตัวเลขเริ่มลดลงอย่างรวดเร็ว

【พลังวิญญาณ -1】

【พลังวิญญาณ -1】

【พลังวิญญาณ -1】

......

เสียงแจ้งเตือนดังต่อเนื่องอยู่ในสมอง

ภายใต้สายตาของจิตสำนึก กลุ่มเมฆเริ่มขยายตัวและแผ่กว้าง ห้วงโกลาหลสีเทาขาวถูกดึงให้เปิดออก ก่อนแปรเปลี่ยนเป็นผืนดินสีเทาสลัว พื้นดินมีเพียงหินกับดินเปลือยเปล่า ไร้สิ่งมีชีวิตและปราศจากความเปลี่ยนแปลง ทั่วทั้งพื้นที่อบอวลด้วยความรกร้างเงียบงันถึงขีดสุด

เมื่อใช้พลังวิญญาณครบ 10 แต้ม พื้นที่แห่งนี้ก็หยุดขยายที่ขนาด 1 ตารางกิโลเมตร

เล็กมาก

แต่ก็ถึงขนาดขั้นต่ำที่ดันเจี้ยนต้องการแล้ว ส่วนการขยายพื้นที่นั้น...

ซูมู่ยังไม่รีบร้อน

จากนั้นเขาเลือกพื้นที่ทางตอนเหนือค่อนไปทางหนึ่ง แล้วเริ่มสร้างภูมิประเทศ

【พลังวิญญาณ -1】

【พลังวิญญาณ -1】

【พลังวิญญาณ -1】

คราวนี้พลังวิญญาณลดลงถี่กว่าเดิม

หินกับดินสีหม่นเริ่มนูนสูง ทับถมกันเป็นชั้น ๆ และยกตัวขึ้น

เมื่อใช้พลังวิญญาณไป 20 แต้ม ยอดเขาสูงราว 200 เมตรก็ผุดขึ้นจากพื้นดิน

ภูเขาลูกนั้นเปลือยโล่ง ทั้งลูกประกอบด้วยหินสีน้ำตาลเทา ไม่ต่างจากบริเวณรอบข้างที่ไร้แม้แต่ต้นหญ้า หากตั้งอยู่ที่ไหนสักแห่ง มันก็เป็นเพียงภูเขารกร้างธรรมดาที่สุดลูกหนึ่ง

ซูมู่ลืมตาขึ้น แล้วนำการ์ดแกนกลางของตนออกมาจากมิติวิญญาณ

การ์ดหินระดับ F ลอยอยู่เหนือฝ่ามือ ภาพบนหน้าไพ่เป็นก้อนหินสีหม่น ไร้ประกายแม้แต่น้อย

เมื่อเขาขยับความคิด การ์ดก็แปรเป็นลำแสงพุ่งเข้าสู่พื้นที่ดันเจี้ยน ก่อนตกลงบนยอดเขารกร้างอย่างแม่นยำ

ตุบ!

ก้อนหินขนาดใหญ่ปรากฏขึ้นบนยอดเขา

มันไม่ได้ใหญ่นัก ขนาดพอให้คนสองสามคนโอบ สีเทาหม่น ผิวขรุขระ ตั้งเอียงกระเท่เร่อยู่ตรงนั้น ราวกับงอกออกมาจากตัวภูเขา

ซูมู่ถอนจิตสำนึกกลับมา แล้วมองการเปลี่ยนแปลงบนหน้าไพ่

ชื่อ: หิน (การ์ดแกนกลาง)

ระดับ: F

ขั้น: ไม่มี

พลังชีวิต: 1000/1000

ป้องกัน: 10

คุณสมบัติ: ไม่มี

ดัชนีการต่อสู้: 130

หมายเหตุ: ก้อนหินธรรมดาที่ไม่มีอะไรโดดเด่น

ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลง

“เป็นอย่างที่คิด” ซูมู่พึมพำกับตัวเอง

เขาคาดไว้แล้ว

มีแค่ภูเขาลูกหนึ่งกับก้อนหินก้อนหนึ่ง จะนับเป็นอะไรได้?

กฎของดันเจี้ยนในโลกนี้เข้มงวดมาก

หากการออกแบบของคุณขาด “ความเชื่อมโยงกับธีม” ทุกอย่างก็เป็นเพียงการกองวัตถุดิบขั้นพื้นฐานเข้าด้วยกันเท่านั้น

หากต้องการกระตุ้นพลังเสริมของดันเจี้ยน องค์ประกอบภายในพื้นที่ต้องสอดคล้องกับธีม

พูดอีกอย่างคือ คุณต้องทำให้ดันเจี้ยนนี้ “สมจริง” ขึ้นมา

ซูมู่รวบรวมพลังวิญญาณอีกครั้ง แล้วส่งจิตสำนึกไปยังภูเขารกร้างลูกนั้น

เขายื่นมือออกไป แตะอากาศเบื้องหน้า

“สถานที่แห่งนี้มีนามว่าฮวากั่วซาน”

【พลังวิญญาณ -1】

【พลังวิญญาณ -1】

【พลังวิญญาณ -1】

หลังเติมพลังวิญญาณเข้าไป 10 แต้ม ศิลาจารึกสีเทาอมเขียวก็ผุดขึ้นจากดินอย่างช้า ๆ ที่เชิงเขา

บนศิลาสลักอักษรสามคำว่า ฮวากั่วซาน

ไม่มีแสงเจิดจ้าหรือปรากฏการณ์สะเทือนฟ้าดิน มีเพียงสามคำเรียบง่ายสลักอยู่บนศิลาจารึก

แต่ซูมู่รู้ว่านี่แหละคือสิ่งที่ต้องการ

การตั้งชื่อ

ในพื้นที่ดันเจี้ยน การตั้งชื่อมีพลัง

ชื่อหนึ่งชื่อเปรียบเสมือนจุดยึด ที่ตรึง “แนวคิด” ไว้กับธีมของดันเจี้ยน ยิ่งชื่อถูกต้องและเชื่อมโยงกับธีมมากเท่าไร พลังเสริมที่ได้รับก็ยิ่งสูงขึ้นเท่านั้น

ครืน...

ทันทีที่ศิลาจารึกก่อรูปสมบูรณ์ ก้อนหินสีหม่นบนยอดเขาก็สั่นสะเทือนขึ้นอย่างฉับพลัน

แสงเปี่ยมพลังชีวิตอันริบหรี่สายหนึ่งพวยพุ่งออกมาจากภายในก้อนหิน ราวกับมีบางสิ่งที่หลับใหลอยู่ถูกปลุกให้ตื่นขึ้นมาเพียงเล็กน้อย

ซูมู่รีบตรวจดูคุณสมบัติของก้อนหิน

ตอนนี้หินที่เดิมหม่นมืดไร้ประกายเปลี่ยนไปแล้ว

ดูเหมือนผิวของมันจะมีร่องรอยกาลเวลาเพิ่มขึ้นมา ราวกับผ่านลมฝนกัดกร่อนมานับไม่ถ้วน สีสันจึงลุ่มลึกและสุขุมกว่าเดิม

บนผิวหินปรากฏลวดลายตามธรรมชาติหลายเส้นราง ๆ คล้ายแฝงความนัยบางอย่างที่ยากจะอธิบาย

ชื่อ: หิน (จิตวิญญาณ) (การ์ดแกนกลาง)

ระดับ: E

ขั้น: ไม่มี

พลังชีวิต: 3000/3000

ป้องกัน: 30

ดัชนีการต่อสู้: 450

คุณสมบัติ: จิตวิญญาณ

หมายเหตุ: เกิดจิตวิญญาณขึ้นเล็กน้อยหลังดูดซับพลังปราณจากเส้นชีพจรปฐพีของฮวากั่วซาน หินก้อนนี้ไม่ธรรมดา

แววตาซูมู่เป็นประกาย

สำเร็จจริงด้วย

กฎของโลกนี้เป็นเช่นนี้เอง... ธีมของดันเจี้ยนไม่ได้มีไว้ประดับ

ตราบใดที่การออกแบบสอดคล้องกับตรรกะของธีม ดันเจี้ยนก็จะมอบพลังเสริมที่เหมาะสมให้

ระดับ คุณสมบัติ และผลของการ์ด ล้วนเปลี่ยนแปลงตามความลึกของการออกแบบ

ส่วนธีมของเขาคือไซอิ๋ว

ก้อนหินบนฮวากั่วซาน

ไม่มีใครรู้ดีไปกว่าเขาว่ามันคืออะไร

ซูมู่รวบรวมพลังวิญญาณอีกครั้ง แล้วใช้นิ้วแตะไปยังก้อนหิน

“หินก้อนนี้มีนามว่าปู่เทียน”

【พลังวิญญาณ -1】

【พลังวิญญาณ -1】

【พลังวิญญาณ -1】

พลังวิญญาณอีก 10 แต้มถูกเติมเข้าไป

แสงวิญญาณบนผิวหินแปรเปลี่ยนอีกครั้ง

กลิ่นอายเก่าแก่และกว้างใหญ่แผ่ออกมาจากก้อนหิน ราวกับมันผ่านกาลเวลาอันไร้สิ้นสุดนับแต่ฟ้าดินเริ่มก่อกำเนิด

ลวดลายบนหน้าไพ่แปรเปลี่ยนอีกครา... ลวดลายบนก้อนหินลึกลับซับซ้อนขึ้น และมีแสงเจ็ดสีหมุนเวียนอยู่ภายในราง ๆ

ชื่อ: ศิลาสืบทอดปู่เทียน (การ์ดแกนกลาง)

ระดับ: D

ขั้น: ไม่มี

พลังชีวิต: 7000/7000

ป้องกัน: 70

ดัชนีการต่อสู้: 1200

คุณสมบัติ: ศิลาวิญญาณฟ้าดิน / กลิ่นอายตกค้างแห่งการซ่อมฟ้า

หมายเหตุ: ศิลาประหลาดก้อนหนึ่งบนฮวากั่วซาน ซึ่งดำรงอยู่มาตั้งแต่ฟ้าดินเริ่มก่อกำเนิด มีตำนานเล่าว่าเป็นสิ่งที่หนี่ว์วาเหลือไว้หลังซ่อมฟ้า ภายในแฝงครรภ์วิญญาณและพลังแห่งการสร้างสรรค์อันไร้ขอบเขต

ระดับ D แล้ว

จาก F เป็น E แล้วเลื่อนเป็น D ใช้การตั้งชื่อเพียงสองครั้งและพลังวิญญาณไม่ถึง 20 แต้ม

หากเป็นคนอื่น อยากยกระดับการ์ดแกนกลางจาก F เป็น D ต้องสะสมวัตถุดิบนานอย่างน้อยสองสามเดือน และลองผิดลองถูกปรับแก้ไม่รู้กี่ครั้ง ทั้งยังต้องเข้าใจธีมของดันเจี้ยนเสียก่อน มิฉะนั้นต่อให้ใช้เวลาทั้งชีวิตก็ไม่มีทางทำได้

แต่เขาใช้เวลาเพียงไม่กี่นาที

ถึงอย่างนั้นซูมู่ก็ส่ายหน้า

“แค่ระดับ D... ยังห่างชั้นเกินไป”

เขามองภูเขารกร้างที่เปลือยโล่ง กับก้อนหินโดดเดี่ยวบนยอดเขา

ยังไม่พอเลย

ร่างแท้ของซุนหงอคง ศิลาสืบทอดปู่เทียน หากอยู่ในระบบพลังของโลกนี้ อย่างน้อยก็ต้องเป็นระดับ SSS

นั่นคือวานรศิลาจิตวิญญาณ ผู้แหวกก้อนหินออกมากำเนิดพร้อมปรากฏการณ์สะเทือนฟ้าดิน ภายหลังกลายเป็นมหาเทพเสมอฟ้า ผู้ก่อความวุ่นวายในสวรรค์ และพระพุทธะแห่งการต่อสู้ผู้เดินทางไปอัญเชิญพระไตรปิฎกยังประจิมทิศ

ศิลาสืบทอดปู่เทียนระดับ D อย่างมากก็แค่ใกล้เคียงเท่านั้น

ซูมู่รู้ดีว่าปัญหาอยู่ตรงไหน

เขาแค่ “ตั้งชื่อ” เท่านั้นเอง

เนื้อหานี้ได้รับการคุ้มครอง ไม่อนุญาตให้พิมพ์ อ่านต่อได้ที่ BaoNovel.com
ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป