ด้านนอกทางเข้า ผู้คนแตกตื่นฮือฮาขึ้นอีกครั้ง
ผู้คนที่นี่เปลี่ยนหน้ากันไปมาแทบทุกวัน ส่วนใหญ่เป็นคนหน้าใหม่
ถึงอย่างไร ไม่ใช่ทุกคนที่จะท้าทายรังระดับยากได้ และไม่ใช่ทุกคนจะจ่ายค่าล้างคูลดาวน์ราคาแพงไหว
ผู้เชี่ยวชาญดันเจี้ยนส่วนใหญ่พอเคลียร์ดันเจี้ยนระลอกหนึ่งเสร็จ พลังจิตก็แทบหมดเกลี้ยง จำเป็นต้องออกมาพักและนั่งสมาธิ บางคนถึงกับกลับไปเลย รอให้สภาพร่างกายฟื้นตัวแล้วค่อยกลับมาใหม่
จะเหมือนซูมู่กับเย่ชิงเสวี่ยได้อย่างไร ที่วันหนึ่งลงดันเจี้ยนติดกันหลายรอบ ไล่ตั้งแต่ระดับปกติ ระดับยาก ระดับฝันร้าย ไปจนถึงระดับนรก แทบไม่หยุดพักระหว่างทาง
ดังนั้น ถึงผู้คนด้านนอกทางเข้าสุสานกระดูกจะผลัดเปลี่ยนกันไปหลายระลอก แต่ทุกครั้งที่มีคนเห็นคนหนุ่มสาวสองคนนี้เดินไปยังม่านแสงสีแดงสด ก็อดหยุดมองเพิ่มอีกสองสามครั้งไม่ได้
“สองคนนั้นมาอีกแล้ว เลือกระดับนรกกันเลยเหรอ?”
“ก่อนหน้านี้เห็นเข้าไปด่านฝันร้าย ตอนนี้ก็เข้าระดับนรก สองคนลุยด่านนรกเนี่ยนะ? โหดเกินไปแล้วมั้ง”
“ผู้หญิงคนนั้นฉันรู้จัก เย่ชิงเสวี่ย ราชินีหิมะระดับเอสเอสเอสของโรงเรียนมัธยมอันดับหนึ่งเมืองหรง ส่วนผู้ชายไม่รู้ข้อมูล ถูกปิดกั้นไว้”
“ระดับเอสเอสเอสเหรอ? มิน่าล่ะ แต่ถึงจะระดับเอสเอสเอส สองคนลุยด่านนรกก็ยังฝืนเกินไปหน่อยไหม ปกติด่านนรกไม่ใช่ว่าต้องมากันเป็นทีมละห้าคนถึงจะกล้าเข้าไปหรอกเหรอ?”
“จะไปยุ่งกับเขาทำไม บางทีอาจมีไพ่ตายก็ได้ ดูสิ หลายวันนี้พวกเขาลุยดันเจี้ยนทุกวัน ตั้งแต่ระดับปกติไปจนถึงระดับฝันร้าย ไม่เคยหยุดเลย พลังจิตทนไหวหรือไง?”