ระลอกที่ 25
บอสทั้งห้าตนก้าวออกมาจากรอยแยกอีกครั้ง เปลวเพลิงวิญญาณสีแดงคล้ำปะทะปะปนและพลุ่งพล่าน แรงกดดันจากพวกมันทำให้สุสานทั้งผืนสั่นสะเทือน
ขุนพลกระดูกมงกุฎเหล็กเอ่ยขึ้นก่อน เสียงของมันยังคงทุ้มหนักราวกับฟ้าร้อง “เป็นสองคนที่อยู่เบื้องหลังอีกแล้ว แถมยังมีการ์ดมาสองใบ”
องครักษ์กระดูกทองรับคำ “ยังมีราชินีหิมะคนนั้นด้วย คราวนี้ดูเหมือนนางจะแข็งแกร่งกว่าครั้งก่อนนิดหน่อย”
เสียงของผู้ประกอบพิธีโครงกระดูกพิษแหลมเล็กและเย็นเยียบ “เริ่มมีประโยชน์ขึ้นมาบ้างแล้ว แต่ก็แค่นั้น”
นักล่าเงากระดูกหัวเราะเสียงกลวง “ครั้งก่อนบอกว่าจะฆ่าตัวที่อ่อนแอก่อน สุดท้ายก็ฆ่าไม่สำเร็จ คราวนี้จะลองอีกไหม?”
จอมบัญชาการหมื่นกระดูกเงียบไปครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยว่า “อย่าเสียเวลา จัดการไป๋กู่จิงก่อนเป็นอันดับแรก มงกุฎเหล็ก กระดูกทอง พวกเจ้าไปถ่วงนางไว้ กระดูกพิษคอยสนับสนุนกระดูกทอง เงากระดูก หาโอกาสลอบโจมตี ส่วนราชินีหิมะไม่ต้องสนใจ แต่ถ้ามีโอกาสก็จัดการเสียด้วย”
เย่ชิงเสวี่ยฟังแล้วใบหน้าแดงระเรื่อ
แต่คราวนี้นางไม่ได้โกรธจนเสียการควบคุมเหมือนครั้งก่อน เพียงเม้มริมฝีปาก แล้วถอยราชินีหิมะไปยังตำแหน่งปลอดภัย รอจังหวะปล่อยพลังที่เหมาะสมที่สุด
ซูมู่กลับสังเกตเห็นอีกเรื่องหนึ่ง
บอสพวกนี้มีสติปัญญา พูดคุยและวิเคราะห์สถานการณ์ได้ แต่หลังจากตายแล้วดูเหมือนจะไม่ได้สืบทอดความทรงจำเดิม ไม่อย่างนั้นพวกมันก็น่าจะจำได้ว่าครั้งก่อนแพ้อย่างไร และปรับกลยุทธ์เสียใหม่
แน่นอนว่าเขาก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ในอนาคตเมื่อมีรังที่ระดับสูงขึ้น จะมีอสูรที่สืบทอดความทรงจำเดิมหรือไม่ ถ้ามีก็คงน่ากลัวของจริง