ซูมู่เหลือบมองตัวเลขนั้น ก่อนเอ่ยว่า “ฉันไม่ได้เปิดใช้การสื่อสารนอกเมือง ไว้กลับไปแล้วค่อยเพิ่มเพื่อนกัน”
เย่ชิงเสวี่ยพยักหน้า “ได้ ถึงตอนนั้นฉันจะโอนให้”
ซูมู่เหลือบมองค่าประสบการณ์อีกครั้ง
การเคลียร์ดันเจี้ยนนรกครั้งนี้ทำให้ค่าประสบการณ์ของเขาเพิ่มขึ้นเพียง 15 เปอร์เซ็นต์เท่านั้น จากเลเวล 17 ไปเลเวล 18 ต้องใช้ค่าประสบการณ์มหาศาล ต่อให้เป็นบอสทั้งห้าตัวในระลอกที่ 25 ของดันเจี้ยนนรก ก็ยังเพิ่มให้ได้เพียงเล็กน้อย
ยิ่งไปกว่านั้น พรุ่งนี้ก็เป็นวันสอบเข้ามหาวิทยาลัยแล้ว
เขาต้องพักผ่อน และเปลี่ยนทรัพยากรทั้งหมดที่มีให้กลายเป็นพลังต่อสู้ วัตถุดิบ การ์ด และเงินเหล่านั้นล้วนต้องใช้เวลาจัดการ เขาไม่อาจฟาร์มดันเจี้ยนต่อที่นี่ได้อีก
“ฉันว่าจะกลับแล้ว” ซูมู่กล่าว
เย่ชิงเสวี่ยมองเขา แล้วหันไปมองดันเจี้ยนที่อยู่ด้านหลัง
ตอนนี้เธอเลเวล 16 ต่ำกว่าซูมู่หนึ่งเลเวล เธอครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนตัดสินใจอยู่ฟาร์มต่อ รอให้ดึกกว่านี้ค่อยออกไป
ซูมู่พยักหน้า ไม่ได้พูดอะไรต่อ
ทั้งสองเดินออกจากดันเจี้ยน
ม่านแสงสีแดงสดส่งพวกเขาออกมา
ด้านนอกทางเข้า ผู้คนลดน้อยลงกว่าเมื่อก่อน แต่ก็ยังมีคนสามสี่สิบคนกระจายอยู่ตามจุดต่าง ๆ
ที่แตกต่างออกไปคือมีใบหน้าคุ้นเคยปรากฏขึ้นบ้างแล้ว
นักเรียนที่เพิ่งมาถึงหลายคนกำลังจัดทีม บ้างจัดอุปกรณ์ บ้างพลิกดูคู่มืออิเล็กทรอนิกส์
เมื่อเห็นซูมู่กับเย่ชิงเสวี่ยออกมาจากดันเจี้ยน สายตาหลายคู่ก็หันมามอง
“สองคนนั้นออกมาแล้ว มาจากดันเจี้ยนระดับปกติหรือระดับยากกันนะ?”
“ไม่รู้สิ ดูจากเลเวลแล้ว ฝ่ายชายตรวจไม่เจอ ส่วนฝ่ายหญิงเลเวล 16 เลเวล 16 ไปลงดันเจี้ยนระดับปกติก็เสียของ น่าจะเป็นระดับยากมั้ง”
“ได้ร่วมทีมกับแรงก์เอสเอสเอสด้วย น่าอิจฉาผู้ชายคนนั้นจริง ๆ มีคนพาไปด้วยก็ดีแบบนี้แหละ เลเวลขึ้นเร็ว”