การ์ดแกนกลาง: ระดับ F
ชื่อ: ก้อนหิน
คุณสมบัติ: ไม่มี
ประเภท: แร่ธาตุ / สสาร
หมายเหตุ: ก้อนหินธรรมดาไร้ความพิเศษ
ซูมู่นิ่งอึ้ง
แค่นี้เหรอ?
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ใต้เวทีเงียบกริบลงราวกับมีใครกดปุ่มปิดเสียง นานถึงสามวินาที ก่อนเสียงอื้ออึงจะปะทุขึ้นราวคลื่นยักษ์
“ระดับ F? ก้อนหิน? การ์ดแกนกลางเป็นก้อนหินเนี่ยนะ?”
“จบแล้ว... จบเห่แล้ว...”
“การ์ดแกนกลางระดับ F? ฉันอยู่มาหลายปี เพิ่งเคยได้ยินครั้งแรกว่ามีคนปลุกการ์ดก้อนหินขึ้นมา นี่ไม่ใช่แค่จบเห่ แต่ถึงขั้นไม่คู่ควรจะเรียกว่าจบเห่ด้วยซ้ำ”
“การ์ดก้อนหิน... แล้วดันเจี้ยนนี้จะเล่นยังไง? โยนหินใส่ดันเจี้ยนให้ทุบมอนสเตอร์ตายงั้นเหรอ ล้อกันเล่นหรือไง”
“พลังวิญญาณ 210 แต้ม แต่ปลุกการ์ดก้อนหินระดับ F ขึ้นมาได้เนี่ยนะ ดวงซวยบัดซบอะไรขนาดนี้...”
“ฉันก็บอกแล้วไงว่าพลังวิญญาณไม่ได้ชี้ขาดทุกอย่าง ดูสิ คะแนนเรียนดีแค่ไหน พอมาถึงแท่นปลุกพลังแล้วก็ไม่มีประโยชน์สักนิด”
“น่าสงสารเกินไปแล้ว การ์ดแกนกลางระดับ F ก็แย่พอแล้ว แต่นี่ยังเป็นระดับ F ที่ธรรมดาที่สุดอีก การ์ด F ใบอื่นยังพอมีคุณสมบัติเสริมบ้าง แต่ก้อนหินของเขานี่ไม่มีคุณสมบัติอะไรเลย ต่ำสุดในบรรดาของที่ต่ำที่สุด”
“ซูมู่ จบเห่แล้ว”
ปลายนิ้วของซูมู่ยังคงแตะอยู่บนการ์ดแสง
เขารู้สึกเหมือนหัวใจเต้นพลาดไปหนึ่งจังหวะ ความหดหู่ถาโถมเข้ามา
ความรู้สึกนี้ชัดเจนเหลือเกิน
เขารู้ดีว่าการ์ดแกนกลางมีความหมายอย่างไร
การ์ดแกนกลางคือ “แก่นผลึก” ของธีมดันเจี้ยน เป็นแกนหลักที่ค้ำจุนกฎเกณฑ์ทั้งหมดภายในดันเจี้ยน
ระดับ คุณสมบัติ และทักษะของการ์ดแกนกลางจะเป็นตัวกำหนดรูปแบบการต่อสู้ ขีดจำกัดการเติบโต และแนวทางการสร้างดันเจี้ยนโดยตรง
การ์ดราชินีหิมะระดับ SSS มีทั้งอาณาเขต ร่างชีวภาพ และคุณสมบัติเยือกแข็งสุดขั้ว สามารถนำไปสร้างยุทธวิธีทรงพลังได้สารพัดรูปแบบ
แต่ก้อนหินระดับ F ของเขา... ไม่มีอะไรเลย
ไม่มีคุณสมบัติ ไม่มีทักษะ แม้แต่ประเภทที่พอจะเรียกได้ก็ไม่มี
ที่ร้ายแรงกว่านั้นคือ การ์ดแกนกลางกับธีมมีความเชื่อมโยงกัน
การ์ดแกนกลางห่วยถึงขนาดนี้ ธีมดันเจี้ยนที่จะปลุกขึ้นมาในภายหลังก็คงไม่มีทางดีไปกว่านี้มากนัก
การ์ดแกนกลางระดับ F เป็นลางบอกธีมระดับ F
แล้วธีมระดับ F ในโลกที่ “ทรัพยากรมีจำกัด ผู้แข็งแกร่งกลืนกินผู้อ่อนแอ” แห่งนี้หมายถึงอะไร?
หมายถึงชนชั้นล่าง
ต่ำสุดในหมู่ชนชั้นล่าง
“นักเรียนซูมู่?”
เสียงของอาจารย์ผู้ดำเนินพิธีดังขึ้น เขาคืนสติได้เร็วกว่าทุกคน แม้แววตาจะเต็มไปด้วยความเสียดาย แต่ก็ยังทำหน้าที่ต่ออย่างเคร่งครัด “ปลุกการ์ดแกนกลางสำเร็จแล้ว ต่อไปเชิญไปที่หน้าแผ่นศิลา เพื่อปลุกธีมดันเจี้ยน”
ซูมู่เงียบไปสองวินาที ก่อนค่อย ๆ ชักมือกลับ
เขามองการ์ดก้อนหินระดับ F ใบนั้น แล้วเก็บมันเข้าไปในมิติวิญญาณ
ถึงจะหดหู่ แต่ก่อนถึงวินาทีสุดท้าย เขาก็ยังไม่อยากยอมแพ้
ยังมีธีมอยู่
การ์ดแกนกลางห่วยก็จริง แต่ธีมยังไม่ปรากฏ
บางที... บางทีมันอาจไม่ได้แย่ขนาดนั้น
เขาเดินไปที่หน้าแผ่นศิลา แล้วยื่นมือไปแตะ
ทันทีที่ฝ่ามือแนบลงบนผิวเย็นเยียบของแผ่นศิลา ซูมู่ก็รู้สึกถึงพลังมหาศาลที่ทะลักออกมาจากภายใน พุ่งผ่านแขนตรงลึกเข้าสู่ดวงวิญญาณ
ความรู้สึกนั้นราวกับมีบางสิ่งที่หลับใหลมานานกำลังตื่นขึ้น
ตึง...
เสียงทุ้มต่ำดังขึ้น ราวกับค้อนยักษ์ฟาดลงระหว่างฟ้าดิน
ถัดมา ท้องฟ้าทั้งผืนก็เปลี่ยนสีฉับพลัน
ทุกคนในสนามพร้อมใจกันเงยหน้า เสียงสูดหายใจเฮือกดังระงมราวคลื่นยักษ์ซัดโถม
เหนือท้องนภา มีทั้งเหล่าเทพและพระพุทธองค์เต็มฟ้า
แสงพุทธะสีทองสาดส่องไปทั่วฟ้าครึ่งหนึ่ง พระพุทธรูปทองคำมากมายที่มองใบหน้าไม่ชัดนั่งขัดสมาธิอยู่บนหมู่เมฆ เสียงสวดภาษาสันสกฤตแว่วกังวาน บุปผาทิพย์โปรยปรายลงมาจากฟากฟ้า
ท่ามกลางแสงพุทธะ พระโพธิสัตว์ผู้สง่างามถือคนโทบริสุทธิ์ไว้ในมือ พระอรหันต์ผู้มีดวงตาถมึงทึงประคองเจดีย์ไว้ ส่วนเทพธิดาเหินฟ้าก็โบกสะบัดสายคาดเอว พลิ้วกายร่ายรำวนเวียนอยู่ในหมู่เมฆ
บรรยากาศยิ่งใหญ่ตระการตา รายละเอียดสมจริงราวกับยกโลกสุขาวดีแห่งประจิมทิศและแดนเซียนฟ้าเก้าชั้นมาวางไว้เหนือเมืองหรงทั้งผืน
“นี่มันอะไรกัน...?”
“สวรรค์... ขอบเขตของปรากฏการณ์นี้...”
“ไม่สิ! ยังมีอีก! ดูอีกด้านหนึ่งเร็ว!”
แสงเทพพุทธะยังไม่ทันสลาย ท้องฟ้าอีกครึ่งหนึ่งก็พลันแปรเปลี่ยนอย่างฉับพลัน
ไอปีศาจพวยพุ่งขึ้นสู่ฟ้า
ลมปีศาจสีดำสนิททะยานขึ้นจากเส้นขอบฟ้า บดบังทั้งฟ้าและตะวัน
ท่ามกลางลมปีศาจ เงาร่างมหึมาปรากฏให้เห็นเลือนราง...
มีทั้งวิหคดุร้ายที่มีปีกงอกออกจากแผ่นหลัง วานรยักษ์สูงตระหง่านค้ำฟ้าจรดดิน เงาจิ้งจอกเก้าหางที่กวัดแกว่งจนเมฆลมปั่นป่วน และมังกรเจียวเกล็ดทองทั้งตัวที่กลิ้งเกลือกคำรามอยู่ในหมู่เมฆ
ไอปีศาจกับแสงพุทธะปะทะและประสานกันกลางท้องฟ้า กลายเป็นภาพมหากาพย์สงครามราวตำนานเทพ
“ปรากฏการณ์นี้... เทพพุทธะกับปีศาจมาร! บ้าจริง ปลุกธีมครั้งเดียวทำไมถึงมีปรากฏการณ์สองแบบ?”
“ปรากฏการณ์ระดับนี้... อย่างน้อยก็ระดับ S ไม่สิ น่าจะ SS ไม่สิ SSS!”
“ระดับ SSS อีกคนงั้นเหรอ? ซูมู่ก็ปลุกธีมระดับ SSS ได้ด้วย?”
“ฮ่า ๆ ๆ ฉันบอกแล้วไง! พลังวิญญาณ 210 จะอ่อนด้อยได้ยังไง ใครยังกล้าหัวเราะเยาะซูมู่อีก!”
“เมื่อกี้ฉันไม่ได้พูดอะไรสักหน่อย ฉันสนับสนุนเขามาตลอดต่างหาก!”
ซูมู่เองก็อยากรู้เหมือนกันว่าธีมของตนคืออะไรกันแน่
เขาเงยหน้ามองแผ่นศิลา ตัวอักษรบนแผ่นนั้นกำลังค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
อักษรบนแผ่นศิลาส่องสว่างขึ้นทีละตัว แต่ละขีดดูราวกับแฝงพลังเก่าแก่และหนักแน่นบางอย่างไว้
ธีมดันเจี้ยน: ไซอิ๋ว (หนึ่งเดียว)
ระดับ: พิเศษ
ประเภท: พิเศษ
องค์ประกอบ: พิเศษ
ทั่วทั้งสนามกลับมาเงียบงันอีกครั้ง
“พิเศษ... ระดับพิเศษงั้นเหรอ?” ใครบางคนทำลายความเงียบ น้ำเสียงเจือความไม่แน่ใจอย่างประหลาด “ระดับพิเศษคือระดับไหน สูงกว่าหรือต่ำกว่า SSS?”
“ระดับพิเศษไม่ได้หมายถึงสูงกว่า แต่หมายถึงจัดระดับไม่ได้ต่างหาก”
นักเรียนที่รู้เรื่องอยู่ข้าง ๆ ดันแว่นขึ้น ขมวดคิ้วพลางอธิบาย “ก็คือ... จัดหมวดหมู่ไม่ได้ ธีมประเภทนี้อาจแข็งแกร่งมาก หรืออาจอ่อนแอมากก็ได้ ทุกอย่างยังไม่แน่นอน เพราะใช้มาตรฐานทั่วไปวัดไม่ได้ จึงระบุไว้ว่า ‘พิเศษ’”
“แล้วไซอิ๋วนี่... มันคืออะไร? มีใครเคยได้ยินไหม?”
“ไซอิ๋วเหรอ? ฟังดูเหมือน... การเดินทาง? เที่ยวชมสถานที่? อย่าบอกนะว่าเป็นธีมท่องเที่ยว?”
“เป็นไปไม่ได้ นายเคยเห็นการปลุกธีมท่องเที่ยวสร้างความเคลื่อนไหวใหญ่โตขนาดนั้นไหม? อย่างน้อยก็ต้องเป็นปรากฏการณ์ขนาดมหึมาที่มีองค์ประกอบเทพพุทธะ ฉันยังไม่เคยเห็นปรากฏการณ์ไหนปกคลุมท้องฟ้าทั้งผืนมาก่อนเลย”
“ประเภทพิเศษ ไม่มีผู้มาก่อนให้พึ่งพา ไม่มีประสบการณ์การสร้างที่เป็นรูปธรรม ทุกอย่างต้องคลำทางเองตั้งแต่เริ่มต้น”
“แต่ธีมประเภทพิเศษยิ่งต้องมีการ์ดแกนกลางที่แข็งแกร่งนะ... การ์ดแกนกลางของเขาเป็นการ์ดก้อนหินระดับ F ก้อนหินแค่นั้นจะรองรับธีมนี้ไหวหรือ?”
“เพราะอย่างนี้ถึงได้จบเห่ไง ดันเจี้ยนพิเศษไม่มีแบบอย่าง ต้องคลำทางเอง แถมการ์ดแกนกลางยังเป็นระดับ F ที่ห่วยที่สุดอีก ธีมนี้ถ้าอยู่กับคนอื่นอาจยังพอมีหวัง แต่พออยู่กับเขาก็เท่ากับไม่มีหวังเลย”
“แล้วพลังวิญญาณ 210 แต้มจะช่วยอะไร? สุดท้ายก็ปลุกของไร้ประโยชน์ขึ้นมา น่าเสียดายพลังวิญญาณดี ๆ จริง ๆ”
“ดูท่าคะแนนเรียนดี ก็ไม่ได้แปลว่าจะปลุกพลังได้แข็งแกร่งจริง ๆ”
......
ซูมู่ฟังเสียงวิพากษ์วิจารณ์เหล่านั้นโดยไม่พูดอะไร
มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่าเวลานี้ตนตกตะลึงเพียงใด
ไซอิ๋ว
นี่มันไซอิ๋วจริง ๆ!
ในสายตาคนอื่น ชื่อไซอิ๋วหมายถึงสิ่งที่ไม่รู้จัก เป็นของเกรดต่ำ และเป็นสาขานอกกระแสที่ไม่มีผู้มาก่อนให้ศึกษา
แต่เขาเป็นผู้ข้ามภพ มาจากโลก
ซุนหงอคง พระถังซัมจั๋ง ตือโป๊ยก่าย ซัวเจ๋ง อัญเชิญพระไตรปิฎกจากประจิมทิศ อาละวาดวังสวรรค์ เผชิญเคราะห์กรรม 81 ด่าน... เรื่องราวเหล่านี้เขาอ่านมาตั้งแต่เด็กจนโต
แต่ในประวัติศาสตร์ของที่นี่กลับไม่มีเรื่อง “ไซอิ๋ว” อยู่เลย..........
ซูมู่สูดหายใจเข้าลึก ๆ
เขาก้มลงมองฝ่ามือตัวเอง
ลึกเข้าไปในมิติวิญญาณ การ์ดก้อนหินระดับ F กำลังลอยนิ่งอยู่อย่างสงบ
ใครบอกว่าก้อนหินไร้ประโยชน์?
ในสายตาคนอื่น มันก็เป็นแค่ก้อนหินธรรมดาไร้ค่า
แต่ซูมู่รู้ดี
ในโลกไซอิ๋ว มีก้อนหินก้อนหนึ่งที่เป็นปาฏิหาริย์ยิ่งใหญ่ที่สุดนับแต่ฟ้าดินถือกำเนิด
ก้อนหินก้อนหนึ่ง ไม่ได้เป็นแค่ก้อนหินเท่านั้น
............