พวงมาลัยในมือเขาหมุนอย่างแม่นยำ ตัวรถเฉียดผ่านด้านในของราวกั้นแทบจะแนบสนิท
เสิ่นนี้เหยียนถูกแรงเหวี่ยงสะบัดไปทางประตูรถเล็กน้อย ก่อนจะเด้งกลับมา
เธอหอบหายใจสองสามทีอย่างยังขวัญเสีย แล้วก็...
“ว้าว——!!!”
“อีกรอบ อีกรอบนะ!! โค้งเมื่อกี้เท่สุด ๆ เลย!! ทำได้ยังไงเนี่ย! ล้อแทบจะเสียดสีกับพื้นจนเกิดประกายไฟแล้ว!!”
เหวินเจ้าเหย่หัวเราะเบา ๆ
ก็ว่าแล้ว
ตั้งแต่ครั้งก่อนที่สนามม้า เขาก็สังเกตเห็นแล้วว่า ถึงปากเธอจะบอกว่ากลัว แต่ลึก ๆ แล้วกลับชอบอะไรตื่นเต้นแบบนี้
รถพุ่งเข้าสู่ทางตรง เข็มวัดความเร็วยังคงไต่ขึ้นเรื่อย ๆ
“อาเย่! เร็วกว่านี้อีก! เร็วเลย!!”
เด็กสาวตัวสั่นน้อย ๆ ไปทั้งตัว แต่ไม่ใช่เพราะกลัว
“ชอบเหรอ?”
“ชอบ!!”
เขาเหยียบคันเร่งจนมิด รถเร่งความเร็วขึ้นอีกครั้ง ลมพัดกรูเข้ามาทางกระจกที่เปิดไว้ครึ่งหนึ่ง จนผมยาวของเธอปลิวสะบัดไปด้านหลัง
เสิ่นนี้เหยียนปล่อยตัวปล่อยใจเต็มที่ ชูมือทั้งสองข้างขึ้นเหนือศีรษะแล้วโบกไปมา
“อ๊าาาาา——เร็วมาก!!!”
เหวินเจ้าเหย่ยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย
เขาชอบท่าทางแบบนี้ของเธอจริง ๆ
ดูดีกว่าตอนนั่งเขี่ยข้าวในร้านอาหารอย่างหงอย ๆ เป็นหมื่นเท่า
รอบสุดท้าย ก่อนถึงเส้นชัย เหวินเจ้าเหย่ดริฟต์เข้าโค้งได้อย่างสวยงาม ตัวรถหมุนขวางแล้วไถลไปอีกหลายเมตร ก่อนจะหยุดลงตรงหลังเส้นสีขาวอย่างแม่นยำ
เสิ่นนี้เหยียนหอบหายใจ พลางเหลือบมองกระจกมองหลัง
รถแข่งที่ตามหลังมาถูกทิ้งห่างไปเกือบครึ่งรอบ กว่าตอนนี้จะพุ่งผ่านเส้นชัยมาได้ก็แทบจะเฉียดฉิว