เสิ่นนี้เหยียนเพิ่งก้มหน้าก้มตาเปิดมือถือเรียกรถ จู่ ๆ หน้าจอด้านบนก็แสดงสายเรียกเข้า
ปลายนิ้วของเธอค้างอยู่เหนือปุ่มรับสาย ไม่ยอมกดลงไปเสียที
ชื่อบนหน้าจอกะพริบซ้ำแล้วซ้ำเล่า ในที่สุดสายก็ถูกตัด หน้าจอดับไปไม่ถึงสองวินาทีก็สว่างขึ้นอีกครั้ง เป็นคนเดิม
เสิ่นนี้เหยียนค่อย ๆ กำมือถือไว้ในฝ่ามือ
【โฮสต์ ทำไมไม่รับสายล่ะ】
“ไม่อยากรับ”
【ตรวจพบว่าอารมณ์ของโฮสต์ผันผวนเล็กน้อย สะดวกเล่าสาเหตุให้ฟังไหม】
“ฉันก็แค่...กว่าจะหาเพื่อนได้สักคน...เธอยังไปร่วมมือกับเฟย์นาวางแผนเล่นงานฉันอีก”
【จากการวิเคราะห์ของระบบ โจวอี้เล่อในต้นฉบับเป็นคนอ่อนแอ ถูกคนที่มีอำนาจบีบบังคับได้ง่าย ครอบครัวของเฟย์นามีฐานะเหนือกว่าตระกูลโจว เธออาจแค่ถูกกดดัน ไม่ได้ตั้งใจทรยศก็ได้】
เสิ่นนี้เหยียนไม่พูดอะไร ก้มมองปลายรองเท้าของตัวเอง แล้วกดความเศร้าที่ยังไม่ทันได้แผ่ขยายกลับลงไป
“ช่างเถอะ ไม่อยากรับก็ไม่รับ”
เธอเก็บมือถือแล้วเดินไปริมถนน
ลมกลางคืนเย็นสบาย พัดชายกระโปรงของเธอให้ไหวเบา ๆ เธอยืนอยู่ริมถนน ยกมือเตรียมเรียกรถ
จังหวะนั้นเอง มีบางอย่างในหางตาทำให้เธอชะงัก
ฝั่งตรงข้ามถนน รถหรูสีดำคันหนึ่งจอดนิ่งอยู่ใต้เสาไฟ
เหวินเจ้าเหย่ยืนพิงประตูรถ มือข้างหนึ่งล้วงกระเป๋า
เมื่อรู้สึกถึงสายตาของเธอ เขาก็เงยหน้ามองมา สายตาทะลุผ่านความมืดยามค่ำและกระแสรถที่เบาบาง มาหยุดอยู่บนตัวเธอ
ในหัวของเธอ ระบบแตกตื่นจนวุ่นวายไปหมด
【เตือน! เตือน! ตรวจพบว่าอารมณ์ของพระเอกผันผวนอย่างรุนแรง! สถานะปัจจุบัน: บรรยากาศกดดัน! ระดับอันตราย: A! สาเหตุ: สงสัยว่าจับได้ว่าโฮสต์โกหก! ขอให้โฮสต์รีบปลอบใจทันที!】