“ยินดีต้อนรับทุกคนกลับเข้าสู่รายการ ‘ออกเดินทางกันเถอะ! ความรัก’!”
เวลา 8 โมงเช้า รายการเริ่มถ่ายทำตรงเวลา
พี่ปลาหมึกตื่นเต้นสุด ๆ “ธีมของวันนี้คือ—ความรักท่ามกลางสภาพแวดล้อมแร้นแค้น”
“เมื่อปัจจัยทางวัตถุขาดแคลน ความรักของเหล่าแขกรับเชิญจะยังเหมือนเดิมไหม? ตอนนี้ขอเชิญทุกคนออกเดินทางไปพร้อมกับพวกเรา! คุณชายลู่ ส่งแท่งช็อกโกแลตมา!”
ลู่หมิงเซวียนที่กำลังกินแท่งช็อกโกแลตอยู่ “?”
ซ่งไป๋เจียเหน็บแนม “ก็บอกแล้วไงว่าหมากินช็อกโกแลตไม่ได้ ผู้กำกับจางทำเพื่อคุณ”
“ใช่แล้ว คุณชายลู่ ฉันทำเพื่อคุณนะ!”
พี่ปลาหมึกทำหน้าปวดใจ “เรากำลังจะเริ่มการเดินทางสุดลำบาก ทุกคนห้ามเอาอะไรไปทั้งนั้น ไม่ว่าจะขนม มือถือ หรืออะไรก็ไม่ได้ จำได้ไหม! อ้อ เสี่ยวซ่ง ส่งพัดลมมือถือของนายมาด้วย!”
ซ่งไป๋เจีย “?”
【ไม่มีเงินก็ไปตายซะ (4)】
【หนุ่มหล่อไม่ต้องพูดเยอะ: ทำไงดี ต้องส่งมือถือด้วย ส่งมือถือก็เหมือนเอาชีวิตฉันไปเลย ปกติฉันใช้ชีวิตแบบระวังตัวสุด ๆ กลัวพูดผิดแม้แต่คำเดียวจนโดนหายนะถล่มใส่ เลยกล้าพูดแค่ในกลุ่มอะไรแบบนี้】
【เสียงจักจั่นบอกว่าฤดูร้อนมาเยือน: นายกลัวว่าจะไปทำใครไม่พอใจเหรอ?】
【หนุ่มหล่อไม่ต้องพูดเยอะ: ใช่】
เจียงอวี่พิมพ์จบก็จ้องมือถืออย่างกระวนกระวาย หวังว่าจะมีใครสักคนมาห้ามผู้กำกับจาง
จู่ ๆ ก็มีชื่อที่ไม่เคยพูดอะไรโผล่ขึ้นมา