ภายในลานเงียบลงชั่วขณะ ทุกคนเหลือบมองพี่ปลาหมึก
ลู่หมิงเซวียนขมวดคิ้ว “ผู้กำกับจาง ตะโกนเสียงดังขนาดนั้นทำไม ไม่รู้หรือว่าจะทำเด็กตกใจ!”
ซ่งไป๋เจียเห็นด้วยกับเขาอย่างเต็มที่ “นั่นสิ ตอนนี้ฉันเป็นคนท้องที่มีความเสี่ยงสูงนะ อย่ามาตะโกนใส่ฉัน”
พี่ปลาหมึก “……”
พี่ปลาหมึกตื่นตระหนกสุดขีด “เด็กเหรอ? ลูกใคร พวกนายท้องลูกของใครกัน?!”
ซ่งไป๋เจียส่งสายตาดูแคลนกลับไป
พี่ปลาหมึกคิดว่านี่อาจเป็นการแสดงสุดแหวกแนวที่แขกรับเชิญออกแบบกันเอง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่เคยได้ยินว่าดาราชายจะใช้การตั้งครรภ์เรียกความสนใจมาก่อนนี่นา
ล้ำยุคเกินไปแล้ว นี่ฉันโดนลากมาอยู่ที่ไหนกันเนี่ย?
พี่ปลาหมึกกลืนน้ำลาย ก่อนถามอย่างหยั่งเชิง “พวกนาย…รู้ใช่ไหมว่าตอนนี้กำลังถ่ายทอดสดอยู่?”
ซ่งไป๋เจียตอบอย่างหยิ่ง ๆ “รู้สิ ทำไมล่ะ ถ้าไม่ใช่เพราะต้องถ่ายทอดสด ป่านนี้ฉันคงนอนพักครรภ์อยู่ในห้องแล้ว”
ลู่หมิงเซวียนเหลือบมองนาฬิกา “นั่นสิ วันนี้มีกิจกรรมอะไรก็รีบประกาศมา ทำภารกิจเสร็จฉันยังต้องกลับห้องไปกระตุ้นพัฒนาการลูกในครรภ์อีก รู้ไหมว่ามันสำคัญมาก!”
“……”พี่ปลาหมึกเซถลา ล้มลงบนเก้าอี้
โอ๊ยแม่เจ้า ฉันเคยเจอเรื่องใหญ่ ๆ มาก็จริง แต่เรื่องใหญ่ขนาดนี้ไม่เคยเจอเลย
ตอนคุณสติหลุด ทำไมไม่บอกฉันสักคำล่ะ?
“ผู้กำกับจาง”
ในตอนนั้นเอง เซี่ยหวยโจวก็เอ่ยขึ้น
ทั้งตัวเซี่ยหวยโจวแผ่บรรยากาศอ่อนโยนและเปี่ยมเมตตาอย่างอธิบายไม่ถูก ชั่วขณะนั้น ผู้กำกับจางนึกว่าตัวเองเห็นพระโพธิสัตว์ชายเข้าแล้ว
ผู้กำกับจางซาบซึ้งจนแทบหลั่งน้ำตา ตื่นเต้นเป็นอย่างมาก!
คุณเซี่ยต้องเป็นคนปกติแน่ ใช่แล้ว ๆ ลู่หมิงเซวียนกับซ่งไป๋เจียสติหลุดก็เรื่องของพวกเขา คุณเซี่ยไม่เหมือนกัน!