บทที่ 74 กลายเป็นคุณแม่ผู้ชายกันเถอะ! ต้องเป็นคุณแม่ผู้ชายเท่านั้น!
เย่หลิง: “...?”
เย่หลิงสบตากับเซี่ยหวยโจว ใบหูของเขาแดงก่ำ “เป็นอะไรไป แค่อาบน้ำก็ไม่ได้เหรอ?”
เซี่ยหวยโจวอยากบอกว่าไม่ใช่เพราะเรื่องนั้น แต่เป็นเพราะพวกเขากำลังเชื่อมประสาทสัมผัสกันอยู่ เขา...เขารู้สึกได้ เพราะงั้น เพราะงั้น...
“ฉันแค่อยากจะบอกว่า...”
“เดี๋ยวก่อน” เย่หลิงเกาหัวอย่างงุนงง แล้วดึงสายหูฟังของเขาออกมา “นายแอบทำอะไรอยู่หรือไง?”
แอบทำอะไร? ทำไมถึงถามแบบนั้น?
เซี่ยหวยโจวก้มมอง เห็นจุดแดงเล็ก ๆ บนไมโครโฟนกะพริบอยู่ แล้วจู่ ๆ ก็เข้าใจอะไรบางอย่าง
เดี๋ยวนะ เดี๋ยวก่อน! เขายังไม่ได้ปิดไมค์เหรอ?
เซี่ยหวยโจวมองเย่หลิง แล้วมองตัวเอง
มองเย่หลิง แล้วมองตัวเอง
สมองพลันปลอดโปร่ง ความรู้สึกเหมือนโดนไฟช็อตทำให้เขาสะดุ้งจนได้สติ
หืม? งั้นคนในห้องไลฟ์ก็ได้ยินที่เขาพูดเมื่อกี้น่ะสิ?
เขาบอกว่าเย่หลิงยั่วยวนเขา...
ห้องไลฟ์เงียบกริบ
ถึงคนดูจะมองไม่เห็นสีหน้าของเซี่ยหวยโจว แต่ก็รู้ว่าเขาต้องหน้าแดงจัดแน่ ๆ
【พี่เซี่ย ฉันรู้ว่าพี่อยากพูดอะไร พี่อยากบอกว่าไม่ใช่พี่ที่ห้ามใจไม่อยู่ แต่เป็นผู้หญิงคนนี้ที่เจ้าเล่ห์แพรวพราว ใช่ไหมล่ะ!】
【แค่หายใจก็ยั่วยวนจนพี่เซี่ยนอนไม่หลับได้แล้ว ฝีมือขนาดนี้จะปล่อยให้ไปทำคนอื่นเดือดร้อนไม่ได้ ให้ฉันช่วยแบ่งเบาภาระพี่เซี่ยเอง! ที่รัก ฉันมาแล้ว!】
【พี่เซี่ยกำลังหาทางฆ่านายอยู่】
เซี่ยหวยโจวปิดใจไปเรียบร้อย
เขานอนลงเงียบ ๆ วางมือทั้งสองข้างไว้บนอก ราวกับศพที่ยิ้มอย่างสงบอยู่ในปรโลก ทั้งตัวแผ่บรรยากาศสุขุม อ่อนโยน สงบนิ่ง ไม่ยี่หระอะไรทั้งนั้น ตายไปแล้วก็จบกัน